در آن عهد گفتش كه اى پير عَهد * چو مردان سپردى ره كسب و جَهد
4055 چو در عهد و پيمان درست آمدى * درين راه چالاك و چُست آمدى
به منزل رسيدى و قايم شدى * چه قايم كه بينا و عالم شدى
يكى درّ شاهى در اسرار تُست * چو خورشيد تابان ز رخسار تُست
سَمىّ حبيب و حبيبش منم * سُلوكى نبيند كاديبش منم
به عقد اندرآور يكى بكر خوب * كه باشد چو اسرار ما در قلوب
4060 كه هم كفو بايد در آغاز كار * مبادا كه مرآت گيرد « 1 » غبار
بناليد شيخ و بگفت اى كريم * سَميع و بصيرى عليم و حكيم
تو آگه ز سِرّ درون منى * محيط و خبير برون منى
نود سال عمرم گذشت اى خديو * ز لطف تو تسليم « 2 » من گشت ديو
به هنگام پيرى كه زورم « 3 » نماند « 4 » * به جز ساز و برگ « 5 » قبُورم نماند « 6 »
4065 كجا باز گويم من اين امر حق * بگو « 7 » با كه بتوان نمود اين ورق
دگر امر فرمود و تعجيل كرد * حكايت ز توريت و انجيل كرد
كه ما مىتوانيم بىكسب و كار * كه در برگشاييم بر دوستدار
و ليكن در اظهار اسباب و گفت * شود نور حكمت به اسرار « 8 » جفت
ز جبر آن هويدا « 9 » نگردد يقين * كه جبرى نيابد حياتى ز دين « 10 »
4070 كه از عشق يا بى دو چشم بصير * سزد گر بلافى ز جبر اى فقير
كه عاشق ندارد غَم كاروبار « 11 » * نجويد به جز يار در هر ديار
همه يار گويد همه يار يار * كه جوياى يارَست و فارغ « 12 » ز كار
تو چون يار ديدى ز ره وامگو * چو سُلطان مصرى ز چه وامگو « 13 »
هامش
( 1 ) . ل : مرات يابد .
( 2 ) . م : محكوم .
( 3 ) . ل ، س : روزم .
( 4 ) . ج : روزم رسيد .
( 5 ) . م : برگ و ساز .
( 6 ) . ج : رسيد ؛ س : فتورم نماند .
( 7 ) . س : نگو .
( 8 ) . ج ، س : اسباب .
( 9 ) . اصل : هويدا .
( 10 ) . س : حقايق ز دين .
( 11 ) . س : غم روزگار .
( 12 ) . م ، ل ، ج ، س : يارست فارغ .
( 13 ) . س : وامگوى .