تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح الكنوز و بحر الرموز ( فارسى ) — صفحة 290

مساهمون:

ص٢٩٠
صبورى گزينم به نار خليل * كه گفته نگارم « 1 » فصبرٌ جميل « 2 » بدوزم دهان و شوم بىزبان * كه آمد ندايى كه كلّ اللّسان كه تا زير پرده چه آيد دگر * از آن شمع روشن كه آرد خبر ز پروانه پرسم من احوال شمع * كه پروانه داند يقين حال شمع 3320 چو پروانه آرد از ان سِر پيام * بگفت اندر آيم دگر و السّلام « 3 »
اشارت « 4 » طالبان و تحريض نمودن ايشان « 5 » به نگاه داشتن فرصت خدمت پير كامل و از هوا و هوس اجتناب نمودن و به نظر لطف « 6 » كامل فريفته نشدن « 7 » و از قهر او ترسيدن ، « 8 » زيرا به حكم
وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ ،
« 9 » در مرشد كامل سرّى « 10 » مخفى هست ، كه ناگاه خيال كامل را از حال به حالى دگر مىگرداند . « 11 » و از اينجاست كه حضرت سيّد الكاملين « 12 » و 3325 امام « 13 » الموحدين ، علىّ مرتضى - عليه السّلام - « 14 » مىفرمايد « 15 » « عرفت اللّه بفسخ العزائم و نقض الهمم » . « 16 » و بيان « 17 » آنكه « 18 » سالك بايد كه به هيچ حال از صدق نيّت در طلب و درد ؛ « 19 » شوق ، « 20 » و نيازمندى ، خالى نباشد و اشارت به آنكه خضر حقيقت نياز است ، كه در اضطرار شخص ، به شكلى معين به او نموده مىشود ، و او را راه مىنمايد . « 21 »
هامش
( 1 ) . م : كه فرمود يارم . ( 2 ) . يوسف : 18 . ( 3 ) . م . بيت :چو پروانه زان شمعم آرد پيام * به گفتن درآيم دگر و السلام( 4 ) . ن ، ج : ارشاد . و س : در بيان ارشاد . ( 5 ) . م : مريدان . ( 6 ) . م : مغرور نگشتن . ( 7 ) . س : لطيف . ( 8 ) . م : از قهر او انديشيدن . ( 9 ) . يوسف / 21 . ( 10 ) . ل : اثرى و سرى . ( 11 ) . م : سرى هست كه خيال او را از حالى به حالى مىگرداند ؛ ل ، ن ، س : از حالى به حالى مىگرداند . ( 12 ) . س : سيد كاملين . ( 13 ) . م : كاملين و حبيب حبيب رب العالمين و امام . ( 14 ) . ل ، ج : ع . ( 15 ) . ن : فرموده . ( 16 ) . ر ك . احاديث و قصص مثنوى ، ص 182 . ( 17 ) . ن ، ج ، س : الغرايم و بيان . ( 18 ) . اصل : آنكه ( آنكه ) . ( 19 ) . م : به هيچ حال از التزام صدق نيت در راه طلب و كمال درد . ( 20 ) . س : از صدق و طلب و درد و شوق . ( 21 ) . م : خضر از درد و نيازمندى طالب كه در حالت اضطرار مىباشد به شكلى معين به چشم او نموده مىشود و اين حقيقت ظهور خضرست كه راهنمايى مىكند و السلام ؛ ل : حقيقت درد و نياز طالبست كه در حالت اضطرار او به شكل معنى به چشم او نموده مىشود و او را مىنمايد ؛ ن ، ج ، س : خضر ( س : حضرت ) حقيقت