تلميح به معنى « 1 » سبقت رحمتى غضبى « 2 »
در فضل و رحمت به عالمگشاى * ابَر محرمانش رخى وانماى « 3 »
بگو سرّ دلدار با عاشقان * چو نور سحرگاه و چون صبح جان
بگو سرّ معشوق « 4 » و اسرار شب * ز زارىِ بيدار و الطاف رب
2715 بگو شب چه باشد بگو روز چيست * خبردار از اسرار اين هر دو كيست
خضِر « 5 » در نهايات ظلمت چه ديد * سكندر از آن در چرا پس خزيد
چرا بندگى كرد خواجهء وجود * همه زور و قوّت به زارى « 6 » فزود
تو خواهى همه شب بخفتى چو گاو « 7 » * كجا بينى اسرار آن گنج گاو
چه گويم ز طرّارى دزد « 8 » دل * كه تنها غنى شد شب از مزد « 9 » دل
گر آن دزد قلب سحر گرد من * كه شد درخور جان پردرد « 10 » من
درآيد درين دم به دل بردنم * درآيد به نو زندگى در تنم
بگويد بگويم همه « 11 » راز فاش * ولى فاش نبود نشانهاى پاش « 12 »
به عزت درين ره مرو زينهار * مجو زين گلستان دلا غير خار « 13 »
چو مردان مگردان رخ از داغ و درد * كه در داغ و در دَست اين باغ « 14 » و ورد
2725 تو خواهى كه گردى خداوند باغ * دل از خويش بردار و خو كن به داغ
جمالى به جز دوست نگزيد هيچ * از آن مىنبيند درين راه پيچ « 15 »
هامش
( 1 ) . ج ، ك : اشارت به معنى .
( 2 ) . ك : در دنباله دارد : و السلام . ( الجامع الصغير ، ج 2 ، ص 82 ؛ احاديث و قصص مثنوى ، ص 437 . )
( 3 ) . م ، مصراع دوم :[ بر محرمان روى او وانماى ] .( 4 ) . م ، ن ، ج : بگو سير .
( 5 ) . اصل : خضر .
( 6 ) . ل : ببازى .
( 7 ) . م ، مصراع اول :[ تو خواهى نخسبى همه شب چو گاو ] .( 8 ) . س ، ك : درد .
( 9 ) . س ، ك : مرد .
( 10 ) . س : پرورد .
( 11 ) . اصل : همه .
( 12 ) . س ، ك : فاش .
( 13 ) . س : غير كار .
( 14 ) . ل : اين خار .
( 15 ) . س : هيچ ؛ ك : بعد از اين بيت دارد : گفتار .