به جز ذكر [ جانان ] « 1 » نكردى « 2 » زبانش * همه يار گفتى عيان و نهانش
تو چون گاو كوهى شده تنپرست * حكيم آن كسى دان كه از تن برست
2305 نه آن شاه شاهان كه خيبر شكست * در آن دم كه قالب به هَم درشكست
همىگفت فزتُ و ربّ الحَرم « 3 » * كه آسوده گشتم از اين « 4 » درد و غم
جمالى چو آمد خيال امير * بيان كُن دو حرفى ز درد فقير
ز تن چند گويم كه جانم بسوخت * ز جان هم چه گويم چو « 5 » شمعم فروخت
در بيان آنكه مبادى نور ولايت ، كه آن را عشق مجازى « 6 » خوانند ، چون در سالك « 7 » به 2310 تربيت پير دانا ترقّى نمايد ، « 8 » نور حكمت در او سر برزند « 9 » و چون به [ تقويت ] « 10 » تقوى قوّت گيرد « 11 » و از پرتو نور نبوّت بهرهمند گردد ، عشق حقيقى تاختن « 12 » آرد و بعد از نور « 13 » ولايت « 14 » در او به استقامت پيوندد و عارف به مراتب موجودات شود « 15 » و به كمال شريعت و نور طريقت در ظلمات « 16 » حقيقت ، سير كند و به حيات و زندگانى جاويد ، « 17 » رسد و السّلام . « 18 »
نگارم درآمد به بازار مست * در « 19 » اهل صورت بهيكبار بست
هامش
( 1 ) . اصل : ياران .
( 2 ) . ك : نگفتى .
( 3 ) . ر ك . شهاب الاخبار ، ص 276 .
( 4 ) . س : از آن .
( 5 ) . س ، ك : كه .
( 6 ) . ن ، ج ، س ، ك : مجاز .
( 7 ) . ل : در بيان مبادى نور حق كه آن را عشق مجازى خوانند چون سالك .
( 8 ) . م : دانا استعلا نمايد .
( 9 ) . ك : سرزند .
( 10 ) . اصل : تربيت .
( 11 ) . س ، ك : تقوى نفس قوت .
( 12 ) . ن ، ج ، س ، ك : تافتن .
( 13 ) . ن ، ج : از آن نور .
( 14 ) . س : از آن ولايت .
( 15 ) . ل : موجودات گردد .
( 16 ) . ج ، س ، ك : طريقت و ظلمات .
( 17 ) . ل ، ن ، ج ، س ، ك : بحيات جاويد رسد ( ل : نظم ) ( ن : دنباله ندارد ) ( ج ، س ، ك : و صلى اللّه على ( س : النبى ) محمد و آله ( س ، ك : و سلم ) ؛ و السلام را ندارند .
( 18 ) . م : تاختن آرد و به درجهء حقيقت رسد و بعد از عشق حقيقى نور ولايت درو به مراتب موجودات شود و بمشكاة شريعت و نور طريقت در ظلمات حقيقت سير كند و به زلال حيات و سير سرچشمهء توحيد رسد و السلام .
( 19 ) . ل : ره .