طريق خليلانه گو اى جوان * كه راهى بيابى درين داستان « 1 »
براهيم از ان گشت نفسش غَنم * كه بشكست يكباره « 2 » جوق صنم
پس از بهر مهمانيش كُشت زود * از آن دين پاكش خدا برفزود
2175 از آن زود كشتش كه چون گوسفند * در آتش درآيد شود دلپَسند
تو آن گوسفند ار ببينى به خواب * ننوشى به غير از شراب و كباب « 3 »
نجويى دگر ره به جز تيغ تيز * ز مُردن « 4 » چه حاصل گهِ رستخيز
تو قبل المَمات اى جوان مُرده باش * و گرنه برو چون يخ « 5 » افسرده باش
خليلانه نفست ببايد فشُرد * كه جانان نبيند كسى تا نمرد « 6 »
تتمّهء حكايت منصور « 7 »
ز منصور گويم دو حرفى بلند * وز ان « 8 » ماه رخسار گيسو كمند
هم از سَنگسار و هم از پاى دار * چو رمزى شود گفته معذور دار
كه تا تو بدانى كه در پيش و پس * چو احمد دو عالم نيفروخت كس
چو منصور در عشق شد بىقرار * حديث درونى « 9 » بگفت آشكار
نگهدار بيرون نشد آن شهيد * يقين بُد « 10 » درونش به بيرُون مزيد
چو نفسش مبدّل نبود « 11 » آن خديو * كريه جهان شد چو آن خواجه ديو
دو گيتى ازآنرو مسخّر نكرد * كه شرح درون پيمبر نكرد
نگهبان نبُد همچو روح نبى * كه كس را نباشد فتوح نبى
هامش
( 1 ) . م ( بيت ) :طريق خليلانه گو اى غلام * كه تا بو كه ره يا بى از اين مقام( 2 ) . ن ، ج ، س ، ك : كه يكباره بشكست .
( 3 ) . س : شراب كباب .
( 4 ) . ل : ز مردان .
( 5 ) . م : و گرنه بسان يخ .
( 6 ) . ن ، س ، ك : كسى كو نمرد .
( 7 ) . ج ، ك : تتمهء شرح حال منصور ؛ م : تتمهء تاويل حكايت منصور .
( 8 ) . ل : از ان .
( 9 ) . م : نهانى .
( 10 ) . ن ، س ، ك : يقين شد .
( 11 ) . م : مبدل نشد .