تتمّهء تأويل سافروا « 1 » تصحّوا تغنموا
درين سير « 2 » پنهان چو بوى گلاب * بگويم دو حرفى ز تعبير خواب
ز بهر تمثّل معبّر شوم * طلبكار افشاى هر سر شوم
به « 3 » سِر در ببينم زبان آورم * نقودات شاهى زكان آورم
خيال ضماير به « 4 » اهل ضمير « 5 » * توان گفت اينَست احكام « 6 » پير
به محرم ببايد نمودن جمال * كه محرم ببيند رخ بىزوال « 7 »
تمامى معنى ما « 8 » هذا بشرا « 9 » انّ هذا إلّا ملك كريم
يتيمانه يارم درآمد « 10 » به صف * ازين بُرد از هر دوعالم شرف
به خوارى درآمد چو طفل « 11 » يتيم * زبان خدا شد كلام قديم
ملك را نگويم بشر اى فقير * نبينند مردم جمال امير
نديدند رويش جهان از حسد * جسد « 12 » [ بين ] « 13 » نبيند به غير از جَسد
1860 نجويند حيوان به غير از علف * مشو زرق خلق و مكن خود تلف
تو بالغ نه اى هان « 14 » مشو كدخدا * چو بينا نگشتى مشو رهنما
يقين دان يقين دان كه روز قيام * چو احمد نباشد كسى خود امام
در آن روز جانسوز پردهگداز * نگيرد دو دست تو اين حرص و آز
همه نفس نفسى بود اى غوى * در آن دم نتانى به هر سُو دوى
1865 محمّد نگويد به جز امّتى * بترس از چنان روز اى علّتى
هامش
( 1 ) . ج : تتمهء تاويل حديث سافروا ؛ س : تتمهء حديث تاويل سافروا ؛ ك : تتمهء حديث سافروا . ( ر . ك : احاديث و قصص مثنوى ، ص 437 ؛ الجامع الصغير ، ج 2 ، ص 82 ) .
( 2 ) . ج ، ك : سر .
( 3 ) . اصل : به سر ( بسر ) .
( 4 ) . ر . ك : احاديث و قصص مثنوى ، ص 437 ؛ جامع الصغير ، ج 2 ، ص 82 .
( 5 ) . اصل : ضمير .
( 6 ) . س : احوال .
( 7 ) . ك : بعد از اين بيت دارد ، قوله تعالى .
( 8 ) . س ، ك : تمامى ( ك : تمامت ) معنى آيت ما .
( 9 ) . د ، م : بشر الآيه ، بقيهء جمله را ندارند .
( 10 ) . س : درآيد .
( 11 ) . س : چو لطف .
( 12 ) . د ، م ، ل ، ج ، ك : حسد .
( 13 ) . « اصل » اين كلمه را ندارد .
( 14 ) . ج ، ك : هين .