در آن خانه انوار بىپيكرَست * كه پيكر از آن نور خوش در خورَست
و ليكن نه هر جسم جانش بود * روا نيست يارم مكانش بود
چو انوار برقَست ابَر چشمِ دل « 1 » * در آبوگلَست و نه در آب و گل
مرا شرحه شد دل ز شرح حرم * كه در آب و آتش كه ديدَست دم ؟
1450 درين دم گَر آن « 2 » گِل كه نور اندر اوست * چو مكّه رخ آرد كه رويم در اوست « 3 »
به پيشش سجود و سلام آورم * ز مغرب درود و پيام آورم
تو گِل بينى آن يار و من جان و دل * كه دلشاد گشتم ازين آبوگِل
جمالى در اين خاك بنماى گنج * كه پور فريدون به داغَست و رنج « 4 »
در بيان آنكه حقيقت وصل در ضمن سوزست و درد . « 5 »
بهارَست و ساقى گرفتار ماست * غلط مىنگويم كه بيمار ماست
به گِردش بسى شب به جان گشتهام * به مهرش چو ذرّه نهان گشتهام
جهان شاد و خرّم ز اقدام اوست * نبيد قديمى ابر جام اوست
مرا عشق سركش به اين « 6 » سَر كشيد * كزين باب بودم بدين « 7 » دركشيد
بر اين باب و دولت كه عشقَست و درد * بسى خار ديدم كه شد همچو ورد
1460 به « 8 » دردش خدا را كه درمان مجوى « 9 » * به جانان رسيدى دلا جان مجوى « 10 »
كه جان سدّ « 11 » راهَست و ره ناپديد * به قول من اين دان عذاب شديد « 12 »
ز دردش زمانى تو غايب مباش « 13 » * به امّيد شه دور نايب مباش « 14 »
هامش
( 1 ) . ل : ابر جان و دل ؛ ج ، س : بر چشم دل .
( 2 ) . ل : كه آن .
( 3 ) . م ، ن : بروست ؛ ل : بدوست .
( 4 ) . ك : بعد از اين بيت دارد : گفتار .
( 5 ) . س : در ضمن درد و سوز است .
( 6 ) . م ، ل : بدين .
( 7 ) . س : به اين .
( 8 ) . ل : ز .
( 9 ) . م ، ن ، ج ، س ، ك : مجو .
( 10 ) . م ، ل ، ج ، س ، ك : مجو .
( 11 ) . ج ، ك : بند .
( 12 ) . د : عذاب الشديد .
( 13 ) . ج ، س ، ك : مشو .
( 14 ) . ج ، س ، ك : مشو .