دويدم نديدم دل « 1 » رازجو « 2 » * شنيد ار كسى گو به من بازگو « 3 »
ابر خاك شيراز پرسوز و ساز * كنون در فغان چو دل در نماز
نه گر « 4 » شمع روشن شب آرد گذار « 5 » * كه جانم ز سوزش بگيرد « 6 » قرار
بسوزم بريزم چو پروانگان * بگفتم روشهاى آن رهروان
جمالى به امّيد جام صَبُوح * روان كن دو حرف از بيان فتوح
745 كه بو الفتح من پير بُوداق خان * ابر فكر فتحَست و سير جهان
درين سير و گردش كه آيد « 7 » به پيش * به پايش فشانم دررهاى خويش
هلا بهر سالك در اين داستان * حكايات گويم ز ارديستان « 8 »
رجوع به حكايت سالك عاشق در خدمت پير و ملامت كشيدن او از « 9 » ظاهربينان و اشارت به معنى حديث انا « 10 » عند المنكسرة قلوبهم . « 11 »
كنون نيك بشنو ز اقبال پير * بيان ضمير مريد خبير « 12 »
كه در پاى پيرَست چون خاك راه * به ظاهر سياه و به باطن چو ماه
برِ خلق خوار « 13 » و برِ حق چو گل * به جامى « 14 » چو زهر و به كامى « 15 » چو مل
به صورت چو دود و به معنى چو عود * زيانخواه خويشَست و جوياى « 16 » سود
گرفتار يارَست و بيمار دوست * كه جوياى مغزَست و بيزار پوست
755 برِ خلق مردود و مقبول حق * برين خو « 17 » توان برد گوى سبق
هامش
( 1 ) . ج ، س ، ك : دلى .
( 2 ) . م ، ل : جوى .
( 3 ) . م ، ل : گوى .
( 4 ) . س : كز .
( 5 ) . س : كنار .
( 6 ) . ك : نگيرد .
( 7 ) . م : گر آيد .
( 8 ) . ك : بعد از اين بيت دارد : تتمهء حكايت .
( 9 ) . ج ، س ، ك : كشيدن از .
( 10 ) . ج : اشاره به معنى قدسى حديث انا ؛ ك : حديث قدسى انا ؛ م ، ل : ظاهربينان ناخبير و اشارت به معنى كلام هدايت فرجام انا .
( 11 ) . ر . ك : كشف الخفا ، ج 1 ، ص 234 ؛ احاديث و قصص مثنوى ، ص 28 .
( 12 ) . س : مريد و خبير .
( 13 ) . ج : خار ؛ ك : خاز .
( 14 ) . ج : به جايى .
( 15 ) . ج : به جايى ؛ ك : به جامى .
( 16 ) . م : جويان .
( 17 ) . س : بدين خوى .