ريا بر زبانم ندارد گذر * كه در دل ندارم خيالات شر
چو مهر ظريفان مرا در سرست * شراب محبّت به جانم « 1 » درست « 2 »
چه « 3 » خواهم دگر من كه به زين بود * شنيدى كه شه كم ز فرزين بود
بسى چون پياده دويدم به « 4 » پيش * بسى زخم خوردم ابر جان ريش
به كس وانگفتم به جز شاه دل * كه دانم كه داند شهم آه دل
به جان بس درين ره به همراه دل « 5 » * دويدم نديدم « 6 » كَس آگاه دل
به جز شمع دلسوز نورآفرين « 7 » * كه اسپ مرادم ازو شد به زين
چو شب من همه شب به امّيد روز * چو روزم همه « 8 » روز با داغ و سوز « 9 »
به اميد بازى « 10 » كه شهخو بود * كه من خود نباشم همه « 11 » او بود
جمالى ز وصلش مشو نااميد * كه « 12 » شه رخ نمايد چو باز سفيد
شرح روان گشتن حضرت خلافت پناهى به صوب هرات و به اوج سلطنت مندرج گشتن و به تخت خلافت نشستن از راه اهتمام شاهرخ . « 13 »
بيا ساقى از جام بركش غطا « 14 » * كه در پرده نتوان شنيد اين ندا
كجا شد طلبكار تخت و كلاه * كه ميلش كجا هست « 15 » و ملك و سپاه
650 كه راهش نمايم درون و برون * شود روزش از روز ديگر فزون
من اين ره به تعليم شه رفتهام * ز بهر شه اين « 16 » بارگه رفتهام
هامش
( 1 ) . ل ، ن : به جامم .
( 2 ) . س ، ك : بجام اندرست .
( 3 ) . ل ، س : جو .
( 4 ) . ك : ز .
( 5 ) . ل :[ بجان بس دويدم همراه دل ] .( 6 ) . ل : درين ره نديدم .
( 7 ) . م ، ل ، ن ، ج ، ك : جانآفرين .
( 8 ) . اصل . همه .
( 9 ) . م ، ل : با تاب و سوز .
( 10 ) . م ، ن ، ك : يارى .
( 11 ) . اصل : همه .
( 12 ) . س : چو .
( 13 ) . ل ، م : [ رسيدن حضرت خلافت پناهى به هرات و بر سرير خلافت قرار گرفتن به نظر شاهرخ سلطان ] ، بقيهء جمله را ندارند .
( 14 ) . م ، ل ، ن ، ج ، س ، ك ، مصراع اول :[ بده ساقى آن جام و بركن قبا ]. ( 15 ) . م : بهجا هست ؛ ل : به جامست .
( 16 ) . ن ، س : ز بهر تو اين .