به گوشى درآيد چو اقبال و بخت * به مغزى درافتد چو صد گرز « 1 » سخت
به گوش « 2 » طلبكار و دولتپذير « 3 » * چو پرويز و شيرين ، چو شيرين و شير « 4 »
ابر جان و بر كام استيزهخو « 5 » * چو شمشير تيزَست ابر چشم و رو « 6 »
طلبكار دولت چو « 7 » سر برزند * سخن سكهء نقد بر زر زند
هماى سعادت برآرد دو بال * جمالش فزايد ز بهر « 8 » جلال
625 اگر زانكه نبود ملالآفرين * به حسن و جمالش « 9 » هزار آفرين
و گر زانكه خيزد ز سيرش ملال * چو خورشيد روى آورد در زوال
تو سلطان وقتى ابر تخت بخت * جهان را نگهدار و مگذار « 10 » سخت « 11 »
تو تخت سليمان و سلمان زمين * به هر مرزوبومش « 12 » مشمار هين « 13 »
مكان نيازست « 14 » و جاى نماز * مصلاى شيراز و بيت الحجاز
630 به همراه بخت تو بس رازهاست * بخواهم در آخر ز تو بازخواست
ز كَه تا به كوهى « 15 » ز تر و ز خشك * هم از زر و نقره « 16 » هم از عود و مشك
بپرسم يكايك به هنگام وقت * قضا ره ندارد به احكام وقت
از آن مىتوانم اداى « 17 » بلند * كه از من نيايد ره ناپسند
ندارم توقّع به دانگ و تسو « 18 » * كه در عين شاهم نرُستست مو « 19 »
635 اگر زانكه دارم « 20 » به جان دوستت * به جانت كه بر جان نه بر پوستت
هامش
( 1 ) . ل : كوز .
( 2 ) . ك : به گوشى .
( 3 ) . س ، ك : طلبكار دولت .
( 4 ) . ل :[ چو پرويز شيرين چو شيرين شير ] .( 5 ) . م ، ل : خورى ؛ ك : جو .
( 6 ) . م ، ل : روى ؛ س ، ك : تير است بر چشم و رو .
( 7 ) . س : چه .
( 8 ) . ج : فزايد براى .
( 9 ) . س : بحسن جمالش .
( 10 ) . ل : بگذار .
( 11 ) . م ، ن ، ج ، ك ، مصراع دوم :[ زمان را نگهدار و مگذار تخت ] .( 12 ) . م ، ج : بومى .
( 13 ) . س ، ك : مشمار امين .
( 14 ) . مكان نمازست .
( 15 ) . م : ز كه تا بكاهى ؛ س ، ك : نه كه تا بگويى .
( 16 ) . م ، ن ، ج ، س ، ك : هم از سيم و نقره .
( 17 ) . ل : رواى .
( 18 ) . ك : طسو .
( 19 ) . س ، ك : به دستست هو .
( 20 ) . ل : دگر آنكه دارم .