بدان شمع نورانى نوروش * كه كس خود نديدَست در نور غش « 1 »
چو پروانه بودم به طوفش همى * كه ريش دلم را بُد او مرهمى
كثاف « 2 » جمالى از او دور شد * در آن نور نورٌ على نور شد
از آن جام شاهى كه در دور گشت * بگرديد « 3 » آن دور از بهر گشت
535 زدم « 4 » خيمه بر دشت و باغ « 5 » دگَر * به جانم نهادند داغ « 6 » دگر
كه شه را نظر بر سگ داغيست * ز فرمان ساقى جهان ياغيست « 7 »
اگر شرح راه و منازل كنم * به آب دو ديده جهان گل كنم
به هر مرزوبومى كه كردم گذار « 8 » * بگويم حديثى ز اظهار يار
كه مقصود يارست اى مرد كار * تو يارى به چنگ آر ازين گيرودار
540 كه يارست اول پس آنگاه راه « 9 » * چنين گفت آن شاه عالمپناه « 10 »
گرفتار يارم گرفتار يار « 11 » * گرفتار يارى كه هست از ديار
كه اندر ديارست چون نور روز * جهان روشن از وى و ليكن به سوز
چو شمعَم فروزد بسوزم « 12 » چو شمع * دگر ره نشاند به روزم چو شمع
بسوزد بسازم به بيچارگى * كه باشد درآيد « 13 » به غمخوارگى « 14 »
545 خوشا باغ و دشتى كه آن سرو ناز * بِاستد زمانى چو شمع طراز
دهد وعده هردم كه بنوازمش * نوازش چه باشد كه بگدازمش
خوشا دل كه دايم گرفتار اوست * برست از همه غَم چو « 15 » بيمار اوست
بدان چشم بيمار مردم فريب * كه رحم آر آخر به پير غريب
چو ماهى بميرد جمالى چه سود « 16 » * كه آب اندر آيد به بحر وجود
هامش
( 1 ) . س : عش .
( 2 ) . م ، ل ، ن ، ج ، س ، ك : صفات .
( 3 ) . س ، ك : مگرديد .
( 4 ) . م : زده .
( 5 ) . ن ، ج ، س ، ك : باغى .
( 6 ) . ن ، ج ، س ، ك : داغى .
( 7 ) . ل : باغيست .
( 8 ) . ل : كردم كنار .
( 9 ) . ج : آنگاه كار .
( 10 ) . ج ، مصراع دوم :[ گرفتار يارى كه هست از يار ] .( 11 ) . ج : اين مصراع را ندارد .
( 12 ) . س : بسوزد .
( 13 ) . ك : درآيم .
( 14 ) . ج : غمخوارهگى ؛ س : بغمخارگى .
( 15 ) . ن ، ج ، س ، ك : كه .
( 16 ) . س :[ چو ماهى جمالى بميرد چه سود ] .