« بلانى ماس و نان چندى و كى بو ، سؤال از مرته يوز و پير منگر . » ( رسالهء 4 ) ( درآميختگى با گويش قديم اردستانى )
( 2 ) تجنيس ( نسبتا كم ) .
« ديدهء سر او سر بيند . . . » ( رسالهء 37 )
« . . . حكايت سى مرغست كه چون به هم رسند سيمرغ سى مرغ باشد . » ( رسالهء 4 )
« تو آن ديدار از اين ديدار ديد آر . » ( رسالهء 5 )
« درد عشقش درد و درمان منست . » ( رسالهء 5 )
« ز رأيش سر مپيچ و سرّ نگهدار . » ( رسالهء 5 )
« تو به هستى خود چنان مشغولى كه طفلان شير آز و از شيراز به جز آز شيرخوارگان ندارى . . . » ( رسالهء 4 )
( 3 ) سجع ( فراوان ) .
« [ . . . ] مهتابى خوش بود و بارگاهى بس عالى و بس خالى . » ( رسالهء 48 )
« [ . . . ] هركس كه طاقت بلاى ما دارد درين منزل جا دارد . » ( رسالهء 48 )
« شيخ يوسف رازى [ . . . ] دوازده سال عشقبازى كرد با دخترى تازى به عشق مجازى . » ( رسالهء 49 )
« . . . در حال فرزند حال شوى و از محال برهى . . . » ( رسالهء 1 )
« . . . آتش عشق در جان يونس ايامست و يونس ايام در شكم ماهى صاحب قيامست . . . » ( رسالهء 4 )
« . . . كاشف جميع الاسرار على الاخيار ، شيخ فريد الدين عطار . » ( رسالهء 6 )
« . . . ايشان كليد باغ صفائند و پيوسته در عالم رضائند و دشمن الههء هوائند و مقربان سراپردهء كبريائند و برهان تنزيل انبيااند و ساقى دوران اوليائند با وجود اين همه خاك قدم مصطفىاند . » ( رسالهء 4 )
« . . . تحمل فرمود تا قدرت ظهور نمود . . . » ( رسالهء 38 )
« . . . شريعتش بكمال باشد و طريقتش منوّر باشد . . . » ( سجع و ترديف ) ( رسالهء 39 )
« . . . انيس غربا و ساقى اهل بلا و شمع شبستان مشهد فنا ، حسين كربلا . . . » ( رسالهء 40 )
« . . . اصحاب قبور [ . . . ] به شيب خاك مسكن و مأوى ايشان باشد و گوشهء گورستان سراى ايشان باشد ، و الّا سايهء حق تعالى لواى ايشان باشد ، رضاى حق رضاى ايشان باشد ، بقاى