« سبحانه و تعالى » ( غالبا پس از ذكر « حق » ) ، « قوله تعالى » ( غالبا پس از ذكر يك آيه ) ، « رسالة اخرى » ( در آغاز غالب رسالهها ) ، « سنهء سبع و سبعين و ثمانمائه » ( رسالهء 165 ) ، « عليه الصلاة و السلام » ( گاهى پس از ذكر رسول اكرم ) ، « و صلى اللّه على النبى الامى العربى » ( رسالهء 162 ) ، « قال اللّه تبارك و تعالى » ( پيش از برخى از آيهها ) ، « عليه افضل الصلوات و اكمل التحيات » ( گاهى پس از ذكر رسول اكرم ) ، « فى الحقيقة » ( رسالهء 152 ) ، « سبحان آن خدائى كه . . . . » ( رسالهء 144 ) ، « آمين » ( رسالهء 144 ) ، « الحمد للّه العلى الكريم كه غبار پرآثار . . . » ( رسالهء 141 ) ، « هو الفتاح » ( در آغاز بعضى از رسالهها ) ، « تعالى و تقدس » ( پس از « حضرت بارى » ) ( رسالهء 139 ) ، « اى اخى » ) در آغاز بسيارى از رسالهها ) ، « امام الموحدين » ( رسالهء 137 ) ، « كرّم اللّه وجهه » ( گاهى پس از ذكر على بن ابى طالب ) ، « قدس سره » و « قدس اللّه روحه العزيز » ( پس از ذكر بزرگان عرفاء ) ، « لحظة فلحظة » ( رسالهء 8 ) ، « كاشف جميع الاسرار على الاخيار ، شيخ فريد الدين عطار » ( رسالهء 6 ) ، « مولانا ظهير الملة و الدين » ( رسالهء 6 ) ، « جل جلاله » ( گاهى پس از ذكر « حق » ) ، « جلّ و علا » ( گاهى پس از ذكر « حق » ) .
[ صنايع لفظى يا معنوى كه در اين متن به كار رفته ]
اينك نمونههائى از برخى از صنايع لفظى يا معنوى كه كمابيش در اين متن به كار رفته است .
( 1 ) تضمين و درآميختگى و بيتهاى ذو لسانين ( نسبتا فراوان ) :
« اين مشفقان و مهربانان كه طوق
« أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ »
در گردن جان دارند [ . . . ] » ( رسالهء 162 )
« . . . تا راه به سير « او عابر سبيل » برى تا « عابر سبيل » دليل تو شود . . . » ( رسالهء 1 )
« . . . تا بدانى كه شيخ در « لم تؤذوننى » چه شفقت ارزانى مىدارد . . . » ( رسالهء 1 )
« . . . در مقام محمود كه « لا يعرفهم غيرى » گويند كه شهود مطلقست بى خود و با خود باش . » ( رسالهء 1 )
« . . . تا موافقت كرده باشد با حضرت رحمة للعالمين [ . . . ] در آن حال كه « لى مع اللّه وقت » مىفرمايد و به امر و نهى التفات ندارد . . . » ( رسالهء 35 )
« . . . باد غيرت
« لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ »
وزيدن گيرد . . . » ( رسالهء 6 )
« و گر خواهى بدانى سرّ اعراب ، فسيروا فى بلاد . اللّه اكبر ! » ( رسالهء 4 )
« منم بلسن كه ال اغلن كمن در ، به چشم من ببين آن ترك كافر . » ( رسالهء 4 ) ( درآميختگى با تركى )
« و گر هندوى آن تركم شدى تو ، بگو : ماتى لتى تى تى بلا در . » ( رسالهء 4 ) ( درآميختگى با هندى )