وجهه ، آمد و اندك تحفهاى آورده بود و شكايت از كمخرجى كرد . حضرت على ، عليه السلام ، فرمود كه اين ده دانه تمر ( 1425 ) از كجا آوردهاى ؟ گفت از خرج روز واگرفتهام ( 1426 ) . فرمود كه عقيل مىتواند كه از خرج روز اين قدر بازگيرد و روز بگذراند . بعد ازين هر روز اين قدرش كمتر بدهيد . شرح اين كلمات در كتاب شرح الواصلين ( 1427 ) بطلب . و صلى اللّه على النبى محمد و آله و سلم .
رسالة اخرى رسالهء صد و سى و هشتم
اى عاشق بيچاره ، بدان كه هرگاه كه دوستى خواهد كه روى دوستى ببيند و نتواند و صبر آورد و تحمل كند و بدان درد بسازد ، به درگاه خداى تعالى چندان قدر و عزّت دارد كه هفتاد سال متواتر زاهدى در حرم مكه اربعين برآورد ( 1428 ) اگر بىريا باشد ، به جهت آنكه اربعين البته حجاب نورانى پيدا مىكند ، و آن حجاب نورانى آنست كه قبول عام پيدا كند و مال و اسباب به دو جمع شود و زاهد نتواند كه آن قبول خلق و مال و اسباب در راه خداى تعالى صرف كند ؛ بىشك در حجابها بماند . و عاشق دردمند ، اگر زيور دو جهان روى به دو آورد ، به جاى خود رساند . گوش به اين نظم دار و شرحش بشنو . و صلى اللّه على النبى الامى محمّد و آله و سلم . ابيات :
زُهدِ ظاهر شخص را لَمتُر ( 1429 ) كند ، * عشق و الفت جان عاشق حُر ( 1430 ) كند .
زُهدِ صورت رو به دنيا آورد ، * زُهدِ معنى شور و غوغا آورد .
زُهدِ صورت خلق را در خود كشد * دَردِ جانان بيخِ هستى بركند .
زُهدِ صورت بُتپرستى آورد ، * سوز عشق ، اى دوست ، مستى آورد .
رسالة اخرى رسالهء صد و سى و نهم
اشارتى چند ، به التماس ياران ، در معنى مقطعات كه در قرآن مجيد مشهورست ، هرچند كه كيفيت معانى كلام اللّه محالست كه در عقل و درك مخلوق درآيد . فأمّا آنچه از لب و دندان مبارك كشتگان باديهء محبّت كه غواصان بحر ملامتند و فانيانى كه به نظر حضرت سيد اهل يقين رسيده باشند ، صلى اللّه عليه و آله و سلم ، شنيده باشم ، به حروف درآيد ، ان شاء اللّه تعالى ، و آنچه از امام الموحدين ، حضرت على مرتضى ، عليه السلام ، كرّم اللّه وجهه ، فهم كرده باشم در اشارتى كه در كلمهء آن حضرت مشهورست كه « لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا » به سمع مشتاقان بىغبار ( 1431 ) برسانم ، ان شاء اللّه تعالى ، كه حق ، سبحانه و تعالى ، دلهاى مؤمنين و مؤمنات به نظر محبّت خود پاك فرمايد ، كه دل آلوده معنىپذير نيست ، و معنى حديث « اوليائى تحت قبابى »