بدين عزيزان ارزانى شده ، و معنى شكر آنست كه حقّ عزّت خداى تعالى را بجاى آورند ، و وقتى حق عزّت بجاى آورده باشند كه حاضر تعظيم امر خداى تعالى باشند و ناظر به احوال زيردستان باشند ، و در وقت خود به غور مظلومان رسند ( 1411 ) . شرح اين شفقت در كتاب فتح الابواب گذشته ، مطالعه فرمايند . بيت :
به وقت خود ، اى شه ، بفرما امور ، * كزين مىتوان ديد دائم حضور .
رسالة اخرى رسالهء صد و سى و پنجم
فرزند نظرهاى دائم و هم رفيق دل مشتاق قائم ، شيخ عبد اللّه ( 1412 ) ، سلام بخواند . ديگر فرزند و زادهء محبّت قديم كه از آدم تا به حضرت حبيب و از حبيب ، عليه الصلاة و السلام ، رسيده به بندگان مستقيم شاه على ( 1413 ) ، سلام بخواند . بعد از شرح و ذكر محبّت ، معلوم نمايند كه در عالم درويشى راضى بودنست به امور حال و بس . غرض آنكه آنچه دست بدهد ، عمل بدان بكنند .
و آمدن ياران بدان طرف نزديك نمىنمايد ، و الّا ناگاه باشد كه برآيد . حاليا ياران را بجمع سلام رسانند ، خصوص رؤساى مهاباد ( 1414 ) خرد و بزرگ ، و جماعت مسجد را سجده فرمايند . ديگر معلوم كنند كه هر وقتى و هر بلادى و هر صحبتى و هر مشربى حكمى دارد ؛ چنان كنند كه خاطرهاى آن عزيزان نشكنند ، و چنان كه آنها خواهند ، چنان كنند ، و جور نكنند و حاضر مشربها باشند . و السلام . بيت :
ز خود بگذشتن و مُردن بتحقيق * فِعال ( 1415 ) و كارزار هر كسى نيست .
رسالة اخرى رسالهء صد و سى و ششم
قال اللّه تعالى :
« لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ
« 1 »
كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ . »
( 1416 )
اى عزيز ، بدان كه اهل دنيا لذت از نعمت دنيا نمىيابند از براى آن [ كه ] « 2 » شكر خداى تعالى نمىكنند ، و فقرا و مساكين كه لذت از نعمت مىيابند شكر حق مىگويند . بتحقيق بدان كه ذات لذت شكر ذات مىگويد ، و هركه تعلق به جاه و مال دارد حيران باد هواست و لذت از دارائى اسباب مىيابد و غرّه بدان اسبابست ، و گشايشها و فتوحات دنيا و آخرت پندارد كه از اسباب دنيا حاصل مىتوان كرد . به عظمت و قدرت و محبّت خداى تعالى سوگند كه هر جمعيت و هر وصال كه از اسباب دنيا پيدا شود زود تفرقه يابد و روسياهى بار آورد . اين مثال بشنو تا اعتماد بر حسن صورتها
هامش
( 1 ) در متن : « لين » .
( 2 ) [ كه ] اضافهء قياسى . در متن نيست .