تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآت الافراد ( فارسى ) — صفحة 222

مساهمون:

ص٢٢٢
عَلى ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَواءٌ أَ فَبِنِعْمَةِ
« 1 »
اللَّهِ يَجْحَدُونَ »
الى
« إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ »
( 1095 ) . منّت حق ، سبحانه و تعالى ، بر آن كسيست كه او را برگزيد و به صورت انسانش آفريد و رزق غيب كه علم و حكمتست و قبول نظرهاى اهل غيب و روش پسنديده و اداى كلام ، چنانچه خشنودى حق ، تعالى با آن نصيحت و شفقت باشد ، ارزانى داشته تا به زيردستان كه در باديهء شوق سرگردانند ، مىرسانند و اين عنايات حق ، سبحانه و تعالى ، با انبياء و اولياء
« وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ »
( 1096 ) ارزانى داشته است كه نور در ظلمات مىبينند و فرق آب و سراب مىكنند . صد هزار بار شكر و سپاس حق تعالى كه آن در بحر رحمت الهى رسواى گوش غافلان نشد ، يعنى [ فرزند ] « 2 » جلالا للاسلام ، اسماعيلا ( 1097 ) را شكر آن خداى مىبايد كرد كه قدرت خود [ در ] « 3 » ادراك آن عزيز مخفى گردانيد و او را از آن چاه ظلمت بيرون آورد . چون ابر لعنت [ بار ] « 4 » رفع شد ، واجب شد كه به ديدار آن عزيز مشرف شويم . ان شاء اللّه ، توفيق رفيق محبّت باشد . چون امتحان الهى جلوه نمود و « 5 » آن عزيز عهد قديم فراموش نفرمود ، اميدوارى هست كه در هيچ وادى ديگر درنماند كه وادى آخرترين سالكان [ حبّ ] « 6 » جاهست . چون درين وادى هلاك نشد ، مقامات ديگر در سفرها با رفيقان مشفق به آسان رفع شود . و السلام .

رسالة اخرى . رسالهء شصت و يكم

« بسم اللّه الرّحمن الرّحيم . »
« الم »
( 1098 )
« ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ »
( 1099 )
« الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ »
( 1100 )
« وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
« 7 »
وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ
« 8 »
بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ »
( 1101 )
« أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »
( 1102 ) . اى عزيز ، يك لحظه حاضر باش تا اسرار مقطّعات بر تو جلوه كند و [ حظ ] « 9 » از علم بردارى و بدانى كه علم چيست و عالم كيست . گفتم حاضر باش ، يعنى غايب مباش ، يعنى كار بر خود سخت مكن و راه بر خود دراز مكن و نزديك آى ، كه علم لدنّى بىزحمت حرف و تكرار زبان حاصل مىتوان كرد [ و ] « 10 » معنى آيت
« وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ »
الى
« هُمْ يَكْفُرُونَ »
( 1103 ) و آيت
« وَ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ ما ظَلَمُونا
هامش
( 1 ) در اصل : « افنعمت » . در مج 1 : « فبنعمة » . ( 2 ) [ فرزند ] از مج 1 . ( 3 ) [ در ] از مج 1 . در اصل : « ر » . ( 4 ) [ بار ] از مج 1 . در اصل : « باز » . ( 5 ) « امتحان الهى جلوه نمود و » در مج 1 نيست . ( 6 ) [ حب ] از مج 1 . در اصل : « حسب » . ( 7 ) در مج 1 : « انزل اللّه اليك » . ( 8 ) « و ما انزل من قبلك و » در مج 1 نيست . ( 9 ) [ حظ ] از مج 1 . در اصل : « حض » . ( 10 ) [ و ] از مج 1 .