دعا مىكنى و « 85 » [ در هر وقت كه ] « 86 » چيزى از براى خود از خداى تعالى مىخواهى و خود در ميان مىبينى ، ميدان كه مشركى و چون به حق مشغول باشى ، حق ، تعالى ، به تو مشغول باشد و هركه حق ، جلّ جلاله به دو مشغول باشد ، هيچ احتياجش نباشد . درين مقامست كه حضرت مولانا جلال الدين رومى [ قدس سره ] « 87 » مىفرمايد . بيت :
مىشناسم قوم ديگر ز اوليا * كه دهانشان بسته باشد از دُعا . ( 862 )
اى عزيز « 88 » ، برخيز و خوش غسلى برآور ، و پاك شو « 89 » از هرچه جز مراد اوست تا مراد او مراد تو باشد . از بهر آنست كه دعاى تو و طاعت تو هيچ ثمره ندارد كه پاك نيستى . اول پاك شو ، آنگه نماز [ بگزار ] « 90 » . بسيار شنيده باشى كه معلم با تو گفته باشد و واعظان از سر منبر كه جاى پاك پيدا كن و نماز [ بگزار ] « 90 » و « 91 » تو ياد گرفته باشى و به صورت « 92 » قانع شده باشى . اگر سراپاى تو تمام و مكان تو « 93 » پاك باشد و دلت حاضر نباشد ، آن نماز « 94 » چه حاصل دهد ؟ قوله تعالى .
« إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ »
( 863 ) . صدق اللّه العظيم و صدق رسوله الكريم .
اى اخى ، خود را نيست [ گردان ] « 95 » و صلوات ورد جان خود ساز [ و ] « 96 » دائم بىوسوسه فانى . زنهار « 97 » و صد زنهار كه چون دلت مشغول دنيا و اهل دنيا باشد ، نام حضرت خواجه « 98 » ، صلى اللّه عليه و آله و سلم ، به خيال [ و به زبان ] « 99 » مياور كه دوست غيورست و اين طاعت كه تو مىكنى و ترا عافيت صورت بدن و مال و معاش هست « 100 » ، تو بدان كه اين بهشت تست . غرّه مشو كه خدا مرا خوش مىدارد . اين تجلّى لعنتست به شكل رحمت . و من داد اين احوال نمىتوانم دادن در كتاب .
اگر خواهى كه آدمى شوى بمعنى ، چنان كه صورت آدمى دارى ، صحبت با درويشان بدار و بىدرويشان يك دم منشين و اگر نه « 101 » ، هلاك شوى . و صلى اللّه على خير خلقه محمد و آله و سلم « 102 » .
هامش
( 85 ) « و » در مل نيست .
( 86 ) [ در هر وقت كه ] از مل . در اصل ، مج 1 و مج 2 نيست .
( 87 ) [ قدس سره ] از مج 2 .
( 88 ) در مل : « اى اخى » .
( 89 ) در اصل : « او پاك شو » . در مل نيست .
( 90 ) [ بگزار ] از مل و مج 2 . در اصل : « بگذار » .
( 91 ) « و » در مج 2 نيست .
( 92 ) « به صورت » در مل نيست .
( 93 ) « از هر چه جز مراد . . . و مكان تو » در مج 1 نيست .
( 94 ) « آن نماز » در مل نيست .
( 95 ) [ گردان ] از مج 1 ، مج 2 و مل .
( 96 ) [ و ] از مج 1 و مج 2 .
( 97 ) در مل و مج 2 : « و زنهار » .
( 98 ) در مج 2 : « مصطفى » .
( 99 ) [ و به زبان ] از مل . در اصل ، مج 1 و مج 2 : « و زبان » .
( 100 ) در مل : « معاش آسان مىشود » . در مج 1 : « مال معاش هست » .
( 101 ) در مل : « يكدم منشين كه » .
( 102 ) در مج 1 : « صلى اللّه على محمد و آله و سلم » .