لاله بهر صبحدم جلوه و ناز آورد ، * وقت پسين ، خون جگر سوخته بريان [ شود ] « 604 » .
شمع برازنده قد در كف شمع آفرين * نى پى پروانگان سوزد و گريان [ شود ] « 604 » .
دَرّد و دُوزد قبا ، سازد و سوزد چو شمع ، * بو كه درين سوز و ساز كار تو [ آسان شود ] « 605 » .
هركه به خون جگر غسل نكرد او ، عجب * بر در دار القرار ( 276 ) داخل انسان شود .
در صف رندان درآ ، حجت و برهان مجو . * هركه ز خود بگذرد قبلهء كيهان شود .
دل به فنا [ گر ] « 606 » دهد ، آنكه به كف مىنهد * در صف مىخوارگان ، ساقى دوران [ شود ] « 604 » .
معرفت انس و جن تا نشود حاصلت ، * نور سر و نار سر از تو گريزان [ شود ] « 604 » .
خود كه شنيد اين رموز جز دل اهل كنوز * كان حبش پردهسوز ( 277 ) حاكم « 607 » تركان [ شود ] « 604 » .
آتش عشق اندر آ همچو خليل ، اى « 608 » پسر ، * تا تن و جانت چو شمع و اصل و يكسان [ شود ] « 604 » .
اى خنك آن كس كه او در بر اين « 609 » آبوگِل * نور دل آرد به كف تا بر جانان شود .
وانكه درين گل بماند راه به منزل نَبُرد ، * گَه خرك اين شود ، گَه بُزك آن شود .
در پِىِ آب و علف يا پى فضل و شرف ، * حاصل عمرش تلف گردد و بىجان شود .
كور و كر و دَنگ ( 278 ) و لال ، ليك به صد قيل و قال * بىخبر از [ وجد ] « 610 » و حال قارى قرآن شود .
اى تو ز قرآن مگر بىخبرى بىخبر ؟ * هركه خبردار نيست طعمهء ماران شود .
غافل از احوال مرگ ، ره رو بىزاد و برگ « 611 » ، * يار برين « 612 » كار و بار [ در بر ] « 613 » ياران [ شود ] « 614 » .
مصلح و شيخ و امين كرده سبب ياء و سين ( 279 ) ، * خرقه سيه گربهوار در پى « 615 » موشان شود .
نام قيامت مَبَر يا به قيام اندر آ « 616 » ، * خدمت مردانه كن تا رهت آسان [ شود ] « 614 » .
بر در مردان اگر زهر خورى چون شكر ، * جسم تو قربان شود ، روح « 617 » تو قرآن شود .
هركه شود همچو مور لاغر و بسته كمر * معنى او قابل تخت سليمان ( 280 ) شود . ( 281 )
حق به تو مشغول و تو در پى آز و هوس ، * واى ! بُوَد نفس شوم نرم و پشيمان [ شود ] « 614 » ؟
خُرّمى از ريش ( 282 ) خود ، شاد به تشويش خود ؛ * خار مُغيلانِ ( 283 ) تو كى گل و ريحان [ شود ] « 614 » ؟
آنكه تو جان گوئيش ، چشم بدان دار و بس ؛ * جسم كه آن ظرف ماست ژندهء آن « 618 » جان [ شود ] « 619 » .
نادرِنادر بود خاك كه يابد حيات ، * بازنگردد به خود چون « 620 » همگى آن شود .
آن شود آن كس كه او خويشپرستى نكرد ؛ * خاك چو شد پاكِپاك ، لعلِ بدخشان [ شود ] « 621 » .
يعنى از آن مى كه دوست در جگر خاك ريخت * هستى اين خاك ازوست ، اوست كه پنهان [ شود ] « 621 » .
هامش
( 604 ) [ شود ] از مج 1 ، مج 2 و مل .
( 605 ) [ آسان شود ] از مج 1 . در اصل ، مل و مج 2 : « سامان شود » .
( 606 ) [ گر ] از مج 1 . در اصل ، مج 2 و مل :
« كى » .
( 607 ) در مج 2 : « مهتر » .
( 608 ) « اى » در مج 2 نيست .
( 609 ) در مج 1 : « آن » .
( 610 ) [ وجد ] از مج 1 و مل . در اصل و مج 2 : « وقت » .
( 611 ) در مج 1 : « رهى بىزاد و برگ » .
( 612 ) در مج 1 ، مج 2 و مل : « بدين » .
( 613 ) [ در بر ] از مج 1 . در اصل ، مج 2 و مل : « بر در » .
( 614 ) [ شود ] از مج 1 ، مج 2 و مل .
( 615 ) در مج 1 : « در بر » .
( 616 ) در مج 1 : « يا به قيامت درآ » .
( 617 ) در مج 2 : « جان » .
( 618 ) در مج 2 : « اين » .
( 619 ) [ شود ] از مج 1 و مل . در اصل و مج 2 نيست .
( 620 ) در مج 1 : « تا » .
( 621 ) [ شود ] از مج 1 ، مج 2 و مل .