شوقا اليهم » ، اوست كه از آن آتش : « جذبة من جذبات الحق توازى عمل الثّقلين » ، در خرمن زاهدان مخلص سادهدل مىزند . آنان كه ميرقاسمى در شأن ايشان گفته ( بيت ) : « 1 »
« زاهد بىرياى بىتزوير * بهتر از عاشقان تقليدى »
بيت « 2 » :
زهى ساقى كه او از يك پياله * كند بىخود دو صد هفتادساله
بادهى شوق از پيالهى ذوق كه به دست تصرّف عشق داده شود ، اگر چه حجاب هفتاد سال خودى و خودبينى در ميان باشد ، كه به يك دم بر كران افتد . پيالهاى از اين شراب اثر چنين دارد ، از حال جام و صراحى و سبو و خم چه پرسى ؟ مىگويم ( بيت ) : « 3 »
« به نوعى اندر اين ميخانه « 4 » افتاد * كه او پير كهن آمد جوان رفت »
زهى تأثير عشقى كه به سركردهى شب
« سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى »
است ، اگر از براى حكايت روز كشف :
« وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى »
در خانقاه صوفيان منزل كند ، اوراد و اذكار و وقايع همه در نظر ايشان چون افسانههاى روزگار هيچ گرداند . و اگر باهم نفس :
« وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ »
، بوى : « هل من سائل » از سر كوى آشنايى : « ينزل اللّه كل ليلة الى السماء الدّنيا » به مشام معتكفان آستان عبادت :
« وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً »
رسانند ، همه را « 5 » بىهوش داروى :
« فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ »
از خود ببرد . و ورود او در لباس ستر « 6 » حال بر منوال قضيّهى رجال :
« وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَ هُمْ رُقُودٌ »
در مدرسهى طالبان علم يقين چه گويى كه با كلّهى فقيه : « اللّهم فقهنا فى الدّين » چه كند ؟ بشنو كه ناظم مىگويد :
هامش
( 1 ) . دا : شعر .
( 2 ) . دا : ( بيت ) نيست .
( 3 ) . دا : شعر .
( 4 ) . دا : خمخانه .
( 5 ) . دا : ( را ) را ندارد .
( 6 ) . دا : سرّ .