زان حديث تلخ مىگويم ترا * تا ز تلخىها فروشويم ترا
ز آب سرد انگور افسرده زهد * سردى و افسردگى بيرون نهد « 1 »
آرى ، مصراع :
« جراحتهاى جانان را چه راحتهاست پنهانى »
. و اعلم أنّ الولاية هى الفلك المحيط العامّ ، و لهذا لم تنقطع ، و لها الإنباء العامّ .
و أمّا نبوّة التّشريع و الرّسالة فمنقطعة ، و فى محمّد عليه السّلام ( صلّى اللّه عليه و سلّم - خ ) قد انقطعت ، فلا نبىّ بعده مشرّعا أو مشرّعا له و لا رسول و هو المشرّع .
چون تفسير « عتب » كرد به آنچه تعلق به ولايت دارد نقل كلام به ولايت كرد .
و اطلاق اسم فلك بر ولايت از براى آنست كه « ولايت » حقيقتى است محيط به هركه موصوف است به نبوّت و رسالت و ولايت چون احاطهء افلاك به آنچه در تحت اوست از اجسام .
و ازين جهت كه ولايت عموم دارد و شامل است انبياء و اولياء را انقطاع نمىپذيرد مادام كه دنيا باقيست ؛ و نزد انقطاع دنيا امر منتقل مىشود به آخرت چنان كه در فصل اوّل و ثانى گذشت .
و ولايت إنباء عام است از آنكه ولىّ آنست كه فانى باشد در حقّ ؛ و او را درين فناء اطلاع بر حقايق و معارف الهيّه دست مىدهد . لاجرم انباء مىكند « 2 » از آن حقايق و معارف عند بقائه ثانيا .
و نبى نيز همچنين است چه از حيثيّت ولايت مطلع است بر معارف و حقايق
هامش
( 1 ) - دو بيت از دفتر سوم مثنوى عارف رومى است .
( 2 ) - نبوّت انبائى را نبوت تعريفى ، و نبوّت عامّه ، و نبوّت مقامى نيز گويند . در باب اوّل انسان كامل از ديدگاه نهج البلاغه در نبوّت انبائى و تشريعى بحث كردهايم و اشاراتى را تقرير و تحرير نمودهايم .
( ص 87 - ط 1 قيام قم ) .
در اصطلاح اين طايفه القاءات نبوّت انبائى را كه به صورت روايت است ، « روايت برزخى » و « حديث برزخى » گويند ، عارف بايد بدان اشارتى بنمايد تا با حديث و روايت تشريعى اشتباه نشود .