و از عظائم امتنان بارى تعالى بر ما آنست كه اين مقاله را به ما ايصال كرد در قرآن مجيد و فرقان حميد ؛ بعد از آن به اتمام اين امتنان قيام نمود حبيب الهى كه كون جامع است و مظهر اسم اعظم ( و مظهر اعظم - خ ) اعنى محمّد مصطفى صلى اللّه عليه و سلّم به آنچه اخبار كرد از حق كه حق سبحانه و تعالى عين سمع و بصر و يد و رجل و لسان است يعنى عين حواس است . و هيچ شك نيست كه قواى روحانيّه اقرب است به حق از حواس ، چه قواى روحانيّه واسطه است در ميان حق و قواى جسمانيّه ، و واسطه بدانچه قرب او مطلوب است اقرب است از آنچه توسط از براى قرب اوست ؛ و از جهت اقربيّت منوّر است به انوار « عالم قدس » و مطهّر از كدورات « عالم رجس » و مجرّد از ماديّات مظلمه . پس چون حق عين ابعد باشد على الطريق الأولى عين اقرب خواهد بود . بيت :
معرضان را چون رسد خلعت ز دوست * چون بود حال كسى كو آن اوست
فترجم الحقّ لنا عن نبيّه هود مقالته لقومه بشرى لنا ، و ترجم رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم عن اللّه مقالته بشرى ، فكمل العلم فى صدور الّذين أوتوا العلم
وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الْكافِرُونَ
.
پس حضرت سبحانه به طريق ترجمانى مقالهء نبىّ خود هود را ، كه با قوم خود گفته بود از براى بشارت به ما رسانيد و رسول نيز عليه السلام از براى بشارت مترجم مقالت حضرت عزّت گشت ، پس علم در سينهء طائفهاى كه به جمال علم آراستهاند كمال يافت و منكر آيات ما نمىشوند مگر كافران كه ساتر حقّاند به انكار خويش و به عدم قبول آنچه از شرايع الهى بديشان رسيده .
فإنّهم يسترونها و إن عرفوها حسدا منهم و نفاسة و ظلما .
پس ايشان ستر مىكنند حقيقت رسول و آيات منزله را به دو از روى حسد و ضنّت و ظلم ؛ اگرچه مىشناختند چون عبد اللّه بن سلام و اضراب او از اهل كتاب .