طلب آن آمال و امانى در قلق و اضطراب افتاد ، آن در دربست و بنياد تدنّق و بخيلى نهاد . « 1 »
اوّل وفا نمودى چندان كه دل ربودى * چون مهر سخت كردى سست آمدى ز « 2 » يارى « 3 »
*
عوّدوني الوصال ثمّ جفوني * يا لقومي قطع العوائد صعب
* * *
[ 337 ] و فيها تلافي الجسم بالسّقم ، صحّة * له ، و تلاف النّفس نفس الفتوّة
[ 338 ] و موتي بها و جدا ، حيوة هنيّة « 4 » * و إن لم أمت في الحبّ عشت بغصّة
و حال آنكه در اين حضرت ، تدارك حجب جسمانى و تلافى غواشى هيولانى به قواطع اسقام و صوارم آلام ، عين صحّت و محض سلامت است جسم را ؛ و تلف نفس و بذل آن ، نفس فتوّت و محض سخاوت .
فنافس ببذل النّفس فيها أخا الهوى * فإن قبلتها منك يا حبّذا البذل
فمن لم يجد في حبّ نعم بنفسه * و إن جاد بالدّنيا إليه انتهى البخل
[ 338 ] و مردن در آن حضرت از روى ذوق و وجد ، حياتى خوشگوار و عيشى پايدار است ؛ و اگر از غايت سخت جانى و سست پيمانى ، جان را تسليم طلايع عشق او نكنم و در حبّ نميرم ، در حجاب حرمان و خذلان ، زندگانى به غصّه و كربت هجران ، نصيب من باشد . « 5 »
خلعت عشقت ز خون بايستى اندر گردنم * تا ميان عاشقانت خودنمايى كردمى
* * *
[ 339 ] فيا مهجتي ذوبي جوى و صبابة * و يا لوعتي كوني ، كذاك ، مذيبتي
[ 340 ] و يا نار أحشائي أقيمي من الجوى * حنايا ضلوعي ، فهي غير قويمة « 6 »
[ 341 ] و يا حسن صبري في رضا من أحبّها * تجمّل « 7 » ، و كن للدّهر بي غير مشمت
هامش
( 1 ) . تب : + بيت .
( 2 ) . تب : به .
( 3 ) . فر : به بازى ؛ تب : + بيت .
( 4 ) . ال : هنيئة .
( 5 ) . تب : + بيت .
( 6 ) . ال نا : قويمتي .
( 7 ) . نا مل : تحمّل .