باب الخامس و السبعون - هفتاد و پنجم فى السماع و الوجد « 1 »
گروهى از بزرگان گفتهاند كه اصل سماع از آنجا است كه حق تعالى گفت :
« أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ »
« 2 » اندر لذت آن سماع همه واله گشتند و « بلى » « 2 » جواب دادند . اما آن خطاب را دو تأويل بود : سعيدان را وصال بود و شقيان را فراق ، و ليكن خطاب يكى بود و مبهم بود . چون امر سجود آمد ، به فعل جدا گشتند و ليكن از حيرت آن وقت كس خبر ندارد كه مرا خطاب بر چه [ وجه ] بود .
اكنون چون سماع شنوند ، تواجد ايشان از شوق لذت آن سماع اول است .
و گروهى گفتند كه اصل سماع از آنجا است كه گفت : « هؤلاء فى الجنة و لا ابالى و هؤلاء فى النار و لا ابالى » گروهى از شادى متحير گشتند كه فى الجنة نصيب ايشان بود اما خبر نداشتند و گروهى كه فى النار نصيب ايشان بود از غم متحير گشتند و خبر نداشتند .
هامش
( 1 ) - شماره و عنوان كلى باب با التعرف ص 160 برابر است و اين هم از بابهايى است كه عشرات آن صحيح ( با واو و نون ) آمده . اما در التعرف الباب است و در عنوان هم تنها فى السماع قيد شده است . اين مبحث بىذكر باب و شماره از ص 195 ج 4 شرح تعرف آغاز مىشود .
( 2 ) - سورهء الاعراف 7 آيهء 172