باب الحادى و السبعين - هفتاد و يكم فى لطائف الحق بهم فى غيرته عليهم « 1 »
اما غيرت صفتى است كه به اخبار آمده است مر حق تعالى را و اين از صفات متشابه است كه اگر به خبر نيامدى نگفتيمى . و آن است كه مصطفى فرمود صلوات اللّه عليه كه : أ تعحبون من غيرة سعد و اللّه انى اغير من سعد و اللّه اغير منا . و نيز فرمود : لا شخص اغير من اللّه و لغيرته حرم الفواحش ما ظهر منها و ما بطن . و نيز آمده است به خبر كه : الحق غيور . و چون حق تعالى مر خود را صفت محبت ثابت كرد و محبت بىغيرت نباشد و محبت حق تعالى لا محالة حقيقت است ، پس هر كجا محبت باشد غيرت باشد و صفت غيور آن است كه نخواهد كه دوست خود را با كسى ديگر بيند پس حقيقت غيرت حمايت واجب كند . تفسير غيرت حق تعالى اين باشد كه چون بندهاى را دوست دارد ، نگاه داردش تا چيزى نكند كه آلوده گردد و با كسى صحبت نكند كه معيوب گردد . پس هر كه را دوستتر دارد غيرت با وى بيش كار بندد و او را رعايت و حمايت بيشتر كند .
هامش
( 1 ) - شماره و عنوان باب با التعرف ص 155 برابر است مگر آن كه در التعرف نوشته شده : الباب الحادى و السبعون و كلمهء فى نيز در ابتداى عنوان باب نيامده است . و در شرح تعرف ج 4 ص 187 بىاشاره به باب و ذكر شمارهء آن وجود دارد .