باب الثامن و الستين - شصت و هشتم فى تنبيهه اياهم بالفراسات « 1 »
و راستى فراست دليل راستى و صحت ايمان است . هر كه مر او را ايمان حقيقتتر ، فراست وى راستتر چنان كه مصطفى فرمود صلى اللّه عليه و سلم :
اتقوا فراسة المؤمن فانها لا تخطى . و بزرگان چون خواستند كه ايمان خويش را تجربت كنند مر خويشتن را به فراسات بيازمودند .
باز گفت : عباس « 2 » بن المهتدى گفت : اندر باديه همىرفتم . مردى ديدم كه پيش من اندر همىرفت و پاى برهنه و سر برهنه و با وى ركوه نبود . پس من با خويشتن گفتم كه اين مرد چون ركوه ندارد نماز چگونه گذارد و او را طهارت نيست . و نماز نيست . چون اين سخن به دل انديشه كردم آن مرد روى باز پس كرد و اين آيت برخواند :
« وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ »
« 3 » چون اين از وى بشنيدم از عظيمى وقت وى كه خاطر سر من بدانست بىهوش بيفتادم . چون به هوش باز آمدم ، استغفار كردم از آن بدگمانى كه بدان جوان مرد برده بودم و همچنان
هامش
( 1 ) - شماره و عنوان باب با التعرف ص 151 برابر است الا آن كه در التعرف چنين آمده است : الباب الثامن و الستون - تنبيهه اياهم بالفراسات اين مبحث بىذكر باب و شمارهء آن از ص 180 ج 4 شرح تعرف آغاز مىشود .
( 2 ) - التعرف ص 151 :
ابو العباس
( 3 ) - سورهء 2 بقره آيهء 235 .