باب التاسع و الستين - شست و نهم فى تنبيهه اياهم بالخواطر « 1 »
آن چه اندر خاطر پديد آيد متعارف است ميان خلق و كس اين را منكر نيست و اين از جمله ضرورات « 2 » است كه هيچ كس از اين خالى نباشد . و خاطر نام است مر چيزى را كه بر دل بىقصد بگذرد و عامه « 3 » همه را خاطر خوانند و نزديك اين طايفه خاطر آن است كه از حق تعالى پديد آيد ، و آن چه از ديو پديد آيد وساوس باشد و آن چه از نفس پديد آيد هواجس باشد . و بزرگان گفتهاند كه ميان خواطر و وساوس و هواجس كسى فرق تواند كردن كه لقمهء وى حلال باشد . اما آن كس كه حرام خورد ، خاطر وى وساوس باشد و خاطر نباشد . و آن كه غذاى وى شبهت باشد ، خاطر با وساوس آميخته باشد ، و آن كه لقمهء وى حلال باشد خواطر وى همه درست باشد اما ديو مر او را نيز وسوسه كند و هواجس نفسانى مر او را نيز باشد . اما فرق تواند كردن ميان خواطر و وسواس تا بر خاطر كار كند و وسواس و هواجس از خويش دفع كند .
هامش
( 1 ) - شماره و عنوان باب با التعرف ص 152 برابر است مگر اين كه در اين كتاب : الباب التاسع و الستون - تنبيهه اياهم بالخواطر آمده است . اين مبحث بىذكر باب و شمارهء آن از ص 183 ج 4 شرح تعرف آغاز مىشود .
( 2 ) - خلاصه : ضرورت و خطا است
( 3 ) - شرح تعرف ج 4 ص 183 : عامهء خلق اين را خاطر خوانند