باب السابع و الخمسين - پنجاه و هفتم فى الجمع و التفرقة « 1 »
اول مقامى در جمع اين طايفه را آن است كه همت بنده جمع گردد و آن آن باشد كه همه همتهاى خويش يك همت گرداند . يعنى آن كه عام به همت خويش هر چيزى طلب كنند تا همت ايشان متفرق شود ، اين طايفه همت خويش به يك چيز مشغول كنند تا همت ايشان مجتمع باشد و پراكنده نباشد و اين از بهر آن است كه به مقدار آن كه ظاهر بنده به چيزى مشغول گردد از غير آن چيز فارغ ماند ، خواهى دنيا گير و خواهى عقبى و خواهى مولى .
تا بنده همت از عقبى فارغ نگرداند به دنيا مشغول نتواند گشت و تا از دنيا فارغ نكند به عقبى مشغول نتواند گردانيد و تا از هر دو فارغ نگردد به خداوند سبحانه مشغول نتواند كرد .
هامش
( 1 ) - اين باب از نسخهء خطى خلاصه شرح تعرف ساقط است كه براى تكميل معنى از شرح تعرف با توجه به متن عربى آن در التعرف لمذهب التصوف به وسيلهء مصحح خلاصه مىشود ، اما عنوان باب و شمارهء آن از فهرست آغاز متن خلاصه نقل شده است كه با عنوان و شمارهء باب در التعرف ص 119 برابر است الا آن كه در التعرف :
الباب السابع و الخمسون - قولهم فى الجمع و التفرقة قيد شده است . اين باب از ص 60 ج 4 شرح تعرف بىذكر شماره و باب آغاز مىشود .