است و اين كه مرا فرمود حكمت و حق و صواب فرمود بر وى سهو و غفلت و خطا و غلط روا نيست و بدانى كه وى شاهد است مر ظاهر و باطن مرا ، طرفة العينى من از وى غايب نيم چون مر اين معانى را شاهد گردى نه اندر تو غفلت ماند و نه تقصير .
خلاصه شرح تعرف ( فارسى ) — صفحة 235
مساهمون: مجهول
ص٢٣٥