اين سخن درست است از بهر آن كه حليت ظاهر و خلاف عادات بر اعداء و اولياء پديد آيد تا اعداء ممكور باشند و اولياء مكرم . باز پاكى سر نباشد مگر اولياء را ، مشاهدات و مكاشفات نباشد مگر اولياء را . اين فضل مسلم است و ليكن با همين هر كه را مشاهدت بيشتر ، خوف بيشتر و هر كه را مكاشفات زيادهتر خطر زيادهتر . و چون خوف و خطر بر زيادت گردد كى تواند دانستن كه من وليم . هر چند ولايت قوىتر بيم زوال بيشتر . پس ولايت و علم ولايت هرگز گرد نيايد ، هر كه به حقيقت ولى است او را از مكر ايمنى نيست و هر كه ايمن باشد ولى نيست و صلى اللّه على محمد و آله .
خلاصه شرح تعرف ( فارسى ) — صفحة 212
مساهمون: مجهول
ص٢١٢