پس ، هر كس كه زكات مال بر ذمّت وى بود و ندهد حق تعالى نماز وى و حج وى و روزهء ماه رمضان وى ، هيچ كدام از وى قبول نكند ؛ و اگر به غزا رود و از بهر قوّت اسلام با كافران جهاد كند و در دست كفّار كشته شود ، او را درجهء شهيدان نباشد ؛ و هيچ كدام از نماز و روزه و حج و غزا از وى قبول نكنند ؛ و اگرچه اين چهار ركن اسلام جاى آورده باشد ، دوزخى باشد ؛ و تا زكات ندهد ، بهشتى نگردد . و هر كس كه زكات بدهد ، دين او قوى گردد و مال او محفوظ باشد و دفع بلا از وى بباشد و بركت در كارهاى او ظاهر گردد و حق تعالى او را عنايت و هدايت ارزانى دارد ، تا اركان اسلام تمام به جاى آرد و هم در دنيا و هم در عقبى به عافيت و هدايت و عنايت ازليّه آراسته شود . و اگر احاديث كه در باب زكات آمده است ياد كرده شود ، كتابى بايد كه آن را حمل كنند . و در اين بحث زياد از اين كلمات ملالت باشد .
سؤال كردند از شيخ ، قدّس اللّه روحه ، از اين حديث كه رسول ، صلّى اللّه عليه و على آله و سلّم ، فرموده است : اربعوا على أنفسكم إنّكم لا تدعون أصمّ و لا غائبا إنّكم تدعون سميعا قريبا و هو معكم . و معنى حديث اين است كه ياد خداى پنهان كنيد . يعنى در دل خويش ، كه شما نه كسى مىخوانيد كه نمىشنود يا غايب است ؛ بلكه كسى را مىخوانيد كه مىشنود و نزديك است و او با شماست . پس جماعتى كه خداى به آواز بلند مىخوانند ايشان را چه گوييم ؟
جواب : شيخ ، قدّس اللّه روحه ، گفت : اين يك حديث چنين فرمود با اصحاب ، از آن جهت كه در سفر غزو بودند و به كفّار نزديك بودند و مىخواست كه آواز صحابه كفّار نشنوند . اما احاديث بسيار در فضائل ذكر به آواز بلند گفتن ، فرموده است .
سؤال كردند از شيخ ، قدّس اللّه روحه ، از اين حديث كه رسول ، صلّى اللّه عليه و على آله و سلّم ، فرمود كه فاضلتر دعاى من و دعاى پيغمبران كه پيش از من بودند در روز عرفه اين است : لا إله إلّا اللّه وحده لا شريك له . له الملك و له الحمد يحيى و يميت و هو على كلّ شىء قدير . و حال آن است كه اين ذكر همه ثناست و هيچ دعا در اينجا نيست . اين چگونه بود ؟
جواب : شيخ ، قدّس اللّه روحه ، گفت : چون عطادهنده كريم بود ، ثناى او گفتن
مفتاح الهداية و مصباح العناية ( سيرت نامه سيد امين الدين بليانى ) — صفحة 206
مساهمون: محمود بن عثمان
ص٢٠٦