فنادر عمرك قبل الفوت * و اغتنم حياتك قبل الموت
و اعلم أنّ الموت أقرب غائب * فتزوّد للرّحيل و تأهّب للّقاء
ملكالموت فعن قليل
شيخ ، قدّس اللّه روحه ، گفت : رسول اللّه ، صلّى اللّه عليه و على آله و سلّم ، فرموده است : من جاوز الأربعين فلم يغلب خيره شرّه فإنّما يتجهّز إلى النّار . گفت : آنكس كه عمر او از چهل سال بگذرد و غالب نشود خير او به شرّ او به درستى كه ساخته مىشود از براى او آتش .
شيخ ، قدّس اللّه روحه ، گفت : چون عمر به چهل سال رسيد ، هنگام رحيل آمد . پس ، بايد كه همواره مرگ و گور و قيامت پيش هر دو چشم خود بازدارد و امل دراز و دوستى دنيا و حرص و رغبت آن از خود دفع كند ، كه اين جمله خير اوست .
و گفت : از چيزى كه نقد بنىآدم است كه البته به او خواهد رسيد مرگ است . و اى عجب كه هيچكس آرزوى مرگ مىنكند و همه از وى نفرت دارند ! و اين مشكل كارى است ؛ و نتيجهء اين نيست جز غفلت و دوستى دنيا . اگر اين هر دو از شخص دفع شود ، مرگ را كراهيّت ندارد .
و گفت در حديث آمده است كه مردى از انصار به خدمت رسول ، صلّى اللّه عليه و على آله و سلّم ، رفت و گفت : يا رسول اللّه ، مادر و پدرم فداى [ تو ] باد ، چه شده است كه مرگ دوست نمىدارم ؟ رسول ، صلّى اللّه عليه و على آله و سلّم ، گفت : تو را مال هست ؟ گفت : بلى يا رسول اللّه ، مال بسيار دارم . گفت : در راه خداى صرف كن و همه از پيش بفرست . گفت : يا رسول اللّه ، نتوانم كه آن را دوست مىدارم . رسول ، صلّى اللّه عليه و على آله و سلّم ، گفت : المرء مع ماله : إن قدّمه أحبّ أن يلحقه . و إن خلّفه أحبّ أن يتخلّف معه . فرمود كه مرد با مال خود است : اگر از پيش بفرستد ، دوست دارد آنكه از پى آن برود ؛ و اگر از پس دارد ، دوست دارد آنكه واپس ايستد و با مال خود باشد .
شيخ ، قدّس اللّه روحه ، گفت : دنيا به مثابت زندان است : هر كس كه در زندان