خداى تعالى آن كسى را كه چون خشم گيرد ، خشم فروخورد و تحمل كند .
و قال الشيخ ، قدّس اللّه روحه : من كرم الكريم العفو عن اللّئيم . گفت از كرم و خوى كريمان آن است كه عفو كنند از بىخردان و ناكسان . و ناكس را هيچ چيز دوستتر از آن ندارد كه هنرمندى او را دشنام دهد ، از آن جهت كه هر كينه و حسد كه به روزگار دراز از او در دل گرفته باشد ، اين زمان كه از طرف او مجال يافت ، كار در دست او فراخ شود و مقاومت كند . از اين جهت گفتهاند ، بيت :
و ما شَىء أحَبّ إلى لَئيم * إذَا شَتَمَ الكريمِ مِنَ الجوابِ
سفيه را به سفاهت جواب بازمده * ز بىوفا به وفا انتقام بايد كرد
وگر زمانه به گرگى دهد شبانى تو * به او ز بهر سلامت سلام بايد كرد
و قال الشيخ ، قدّس اللّه روحه : ليس من شيم الاحرار مكافاة زوى الأشرار . گفت : نيست از خوى آزادان مكافات كردن با بدكرداران . و قال : الأصاغر يهفون و الأكابر يعفون . گفت :
كوچكان را خطا كنند ، و بزرگان عفو كنند . و قال : الفتوّة الصّفح عن زلّات الإخوان . گفت :
فتوّت آن است كه درگذرند از زلتهاى برادران .
شيخ ، قدّس اللّه روحه ، گفت : امام شافعى ، رضى اللّه عنه ، فرموده است : من صدق فى محبّة إخوان الدّين قبل علله و سدّ خلله و غفر زلله . گفت : هر كس كه صادق باشد در محبت با برادر خود در دين ، قبول كند عذر او ، بپوشد عيب او ، و عفو كند زلّت او .
و گفت : شيخ سهل بن عبد اللّه ، رحمة اللّه عليه ، فرموده است : لا يبلغ عبد حقيقة الإيمان حتّى يكون العباد اللّه كالأرض إذا هم عليها و منافعهم منها . گفت : بنده به حقيقت ايمان نرسد ، تا آن زمان كه باشد با بندگان خداى همچون زمين كه رنج كشد از ايشان و منفعت رساند به ايشان .
و گفت : شيخ ابو تراب نخشبى ، رحمة اللّه عليه ، چون از اصحاب خود چيزى ديدى كه از آن كراهيت داشتى ، خود توبه كردى و در مجاهده بيفزودى ، و گفتى : در مجاهده اين بيچاره به شومى من در بلا افتاده است .
و گفت : يحيى بن زكريا پرسيد از عيسى ، عليهما السلام ، كه سختترين چيزى در دنيا و آخرت چيست ؟ قال : غضب اللّه تعالى . گفت : خشم خداست . گفت : آن