رسول مىفرمايد كه چون اهل بهشت [ را ] بيشتر فقرا ديدم پرسيدم كه « اين الاغنياء » فقال « حبسهم الجدّ » . توانگران كجايند ؟ گفتند آن بخت كه در دنيا داشتند امروز ايشان را از درآمدن بهشت مانع شده است .
و در خبر آمده است از رسول صلّى اللّه عليه و سلّم كه : « تحفة المؤمن فى الدنيا الفقر . » فقر اختيار رسول اللّه است و شعار انبيا و طريقهء اكابر صحابه و تابعين و اصفيا .
و در خبر است كه سليمان بن داود بعد از جملهء انبيا به بهشت درآيد از بهر آنك ملك دنيا داشته است ، و عبد الرحمن بن عوف آخرتر از جملهء صحابهء من به بهشت درآيد به جهت آنك در دنيا توانگر بوده است .
و بدانك فقر غير از تصوّف است ، بلك نهايت فقر بدايت تصوّف است ، و زهد غير فقر است . و مراد از فقر عدم چيز و فاقهء فحسب نيست . بلك فقر محمود آن است كه وثوق تو همه با اللّه باشد و بهر چه خداى بر تو قسم كند ترا به آن رضا باشد .
و ملامتى را صوفى نگويند ، از بهر آنك ملامتى آن است كه خير را اظهار نكند و شرّ نيز در باطن مضمر ندارد .
و صوفى آن است كه به خلق مشغول نيست و به قبول و رد ايشان ملتفت نى .
أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة 13
مساهمون: ايرج افشار
ص١٣