فصّ فضيلة الفقر على الغنى
اجماع مشايخ است بر آنك فقر از غنا افضل است ، لكن وقتى كه رضا قرين فقر باشد .
چون كليد خزاين آسمان و زمين را بر رسول اللّه عرض كردند و گفتند بگير آنچ خواهى و ازين چه درجهء تست عند اللّه تعالى « 1 » به مقدار پر پشهاى كم نخواهد شدن رسول اللّه فقر را اختيار كرد و جبرئل نيز اشارت كرد به رسول كه تواضع كن و فقر را اختيار كن . پس رسول خداى گفت « اجوع يوما و اشبع يوما . » چون گرسنه شوم تضرّع به تو آرم ، چون سير شوم ترا شكر و حمد گويم .
و دعاى رسول است صلّى اللّه عليه و سلّم : « احينى مسكينا و امتنى مسكينا و احشر فى يوم القيمة فى زمرة المساكين » . اگر از خداى خواستى كه مسكينان را در زمرهء من حشر كن ايشان را اين فخر تمام بودى ، و اين فضل عظيم كفايت آمدى ، خصوصا كه از خداى مىخواهد كه مرا در زمرهء مسكينان حشر كن .
و خداى تعالى مر رسول خود را به اين تربيت مىفرمايد كه در صحبت مساكين و فقرا صبر كن :
« وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ »
.
اگر كسى گويد كه رسول اللّه فرموده است : « اليد العليا خير من اليد السفلى » ، دست بلند تو از آن دهنده است و دست سفلى از آن گيرنده ، ما جواب گوئيم كه دست توانگر فضيلت به آن سبب مىبايد كه آنچ در دست دارد ترك مىكند و دست درويش منقصت از آن جهت مىيابد كه آنچ غنى ترك مىكند او مىگيرد .
و سخا و عطا كه فضل دارد و در جملهء اديان محمود است دليل است بر فضيلت فقر كه اگر ملك چيزى محمود بودى ترك آن شىء به عطا مذموم بودى .
هامش
( 1 ) - پس ازين يك كلمه خوانده نشد .