مكالمه بىواسطه پديد آيد ، چنانك موسى را عليه السّلم خداى تعالى به ترك همه چيز امر كرد تا به نعلين .
و ابن مسروق مىگويد كه به خدمت سهل بن عبد اللّه درآمدم . مرا بديد و شادمان شد و مرا بوسه داد و در مقام بسط و ناز و ارادت بود . گفتم شيخا صفت ابتداى كار خود و آنچ قرب تو بود با من بگوى . گفت هر سال سه درم مىگرفتم ، به يك درم دو شاب مىخريدم و به يك درم روغن و به يك درم آرد گرنج ، و هر سه را درهم مىآميختم و سيصد و شصت گوى مىساختم و هر روزى يكى از آن افطار مىكردم . گفتم شيخا اكنون حال چيست ؟ فرمود اكنون بىحدّ و توقّف مىخورم .
و مستحبّ آن است كه بنده چون طعام خورد نخفتد و به نماز مشغول شود و يا بنشيند و ذكر گويد كه اگر خورد و خفتد ميان دو غفلت جمع كرده باشد و در كار فاتر شود و سستى عادت كند و دل او سخت شود ، و در حديث آمده است كه : « ادينوا طعامكم بالصّلاة و الذّكر و لا تناموا فتقسوا قلوبكم . »
و كمينه آن است كه بعد از طعام چهار ركعت نماز بگزارد و صد بار تسبيح بگويد و يك جزو از قرآن بخواند .
و سفيان ثورى اگر شب سير خوردى آن شب را زنده داشتى و نخفتى ، و اگر روز سير خوردى آن روز را به نماز و ذكر به پايان آوردى .
و اهل رياضت و اصحاب خلوت بايد كه در ماهى دو نوبت گوشت و چربى خورند ، و اگر چهار نوبت خورند هم شايد و باكى نباشد . مشايخ سلف چنين كردهاند .
و امير المؤمنين على رضى اللّه عنه مىگويد هر كه چهل روز گوشت را ترك كند خلق او بد شود ، و هر كه چهل روز بر گوشت مداومت نمايد دل او سخت شود ، و بر گوشت مداومت نمودن منهى است .
و ابو محمد سهل بن عبد اللّه اهل رياضت را و مجاهده را مىگفت كه عقل خود را محافظت نمائيت و
أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة 330
مساهمون: ايرج افشار
ص٣٣٠