و معرفت اين عقاقير مفوّض به علم شيخ است كه بر اختلاف اوضاع و انواع مصالح مطّلع باشد و ناصح امّت و مشفق بر كافّهء خلق باشد .
و شيخ بايد كه مريد را للّه تعالى خواهد ، نى از براى نفس خود .
و شيخ بايد كه به هواى نفس خود مبتلا نباشد و محبّت آنك جمعى تابع او شوند درو نبود ، و هر آن شيخ كه چنين نباشد فساد او بر مريد بيشتر از آن ظاهر گردد كه صلاح او ، و كار مريد در خدمت او خراب گردد نى معمور ، و اللّه الهادى للصّواب .
أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة 310
مساهمون: ايرج افشار
ص٣١٠