لغنىّ من اجل ماله » ، و امام اعظم جعفر صادق رضى اللّه عنه مىگويد :
بيت
لا تخضعنّ لمخلوق على طمع * فانّ ذلك وهن منك فى الدّين
و استغن باللّه عن دنيا الملوك كما * استغنى الملوك بدنياهم عن الدّين
و استرزق اللّه ممّا فى خزائنه * فانّ ذلك بين الكاف و النّون
و آنچ از سؤال حاصل شود در ملك خود ندارد به عيال تسليم كند تا دل او از شغل ايشان فارغ گردد ، و سؤال را معلوم خود نسازد و گدايى را عادت نكند و به اسراف خرج نكند .
و منها : دين و قرض هم رخصت است .
و ادب او آن است كه جهت اخوان و مصالح را كند و به وقت ضرورت كند و از اهتمام اداى او و توجيه وجوه او بايد كه غافل نباشد كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم مىفرمايد :
« من ادّان دينا و هو ينوى اداءه و قضاءه و مات و لم يترك وفا قضى اللّه لغريمه يوم القيمة . »
و منها : در سفر زاد با خود برداشتن رخصت است .
و ادب اين آن است كه با مصاحبان خود و كسى كه به آن محتاج باشد بخيلى نكند .
روايت است كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم در سفر بود . امر كرد كه منادى كنيت كه هر كس را كه زوادهء او از وى فاضل است بايد كه به كسى دهد كه او را زاد نباشد ، و هر كس را كه مركب زيادتى باشد به كسى دهد كه او را مركب نباشد ، و همچنين اصناف مال را برشمرد تا حدّى كه ظنّ برديم كه ما را در فضلهء مال خود همان حقّ است كه ديگران را .
و منها : جهت ديگرى را به اجره حجّ كردن رخصت است .
و درين باب ادب آن است كه اين عمل نكند الّا آنك ضرورت باشد ، و خرج رفتن و آمدن بايد كه از آن اجره كه گرفته است كند . در راه از كسى سؤال نكند و از وقف نگيرد .
رسول اللّه [ صلّى اللّه ] عليه و سلّم فرموده است كه : « من حجّ عن ميّت كتب للميّت حجّة