جعفر صادق را رضى اللّه عنه وقتى كه مصيبتى و بلا رسيدى گفتى : « اللّهم اجعله ادبا و لا تجعله غضبا . »
از بلاها بعضى آن است كه جهت تمحيص است - يعنى از گناهان پاك شود ، و بعضى جهت تأديب است ، و بعضى جهت اختيار است كه عيار او را بدان بيازمايند ، و بعضى عقوبت و خذلان است ، نعوذ باللّه من ذلك .
و شيخ جريرى مىگويد بلا بر سه وجه است : گناهكاران را تمحيص جنايات است ، يعنى از گناهان پاك كردن . و مختلطان را يعنى كسانى كه نيكى را با بدى درمىآميزند نقم و عقوبات است ، و انبيا و صدّيقان را صدق اختيارات است ، يعنى تا صدق آنچ اختيار ايشان است از مجاهدات ظاهر گردد و بر آداب و سيرت انبيا و اوليا درين باب بلا ممكن وقوف نيست ، الّا به ذكر حكايات ايشان .
جنيد را پرسيدند كه فايدهء مريدان درين حكايات چيست ؟ فرمود كه تقويت دل ايشان است . گفتند برين سخن كه مىگوئى از كتاب اللّه حجّتى هست ؟ گفت بلى ، « و كلّا نقصّ عليك من انباء الرّسل ما نثبّت به فؤادك » .
أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة 271
مساهمون: ايرج افشار
ص٢٧١