تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧

فصّ آداب الصّوفيّة وقت البلاء

خداى تعالى مىفرمايد :
« وَ فَتَنَّاكَ فُتُوناً »
، يعنى ما تو را در آسياى بلا خرد و شكسته گردانيديم تا تو چنين صافى و نقى گشتى . و رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم مىفرمايد : « ان اللّه ادّخر البلاء لاوليائه ، كما ادّخر الشّهادة لاحبّائه » ، و ديگر مىفرمايد : « نحن معاشر الانبياء اكثر النّاس بلاء ، ثمّ الامثل فالامثل » . و در حديث است كه دوست‌ترين « 1 » بندگان « 2 » الى اللّه تعالى جوانان عابد است ، و آن كس كه در بلا صابر باشد ، و فقيرى كه با نشاط باشد . و در حديث است كه خداى تعالى بنده را در بلا چنان تعهّد كند كه پدر مشفق فرزند خود را تعهّد كند و از آن بهتر و والاتر . و ادب آن است كه در بلا جزع و شكايت نكند و ملاحظهء ثمرهء بلا كند و آنچ خداى تعالى صابران را آماده كرده است درين آيت كه :
« إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ »
. هر كه بلا را از بلادهنده بيند به رؤيت مبلى چنان مشغول گردد و از بلا غايب شود كه مرارت بلا و صعوبت او را درك نكند ، قال اللّه تعالى : ف
« اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنا »
. زنان مصر در وقت ديدن يوسف از خود چنان غايب شدند كه دست بريدن خود را در نيافتند . قال اللّه تعالى :
« فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَ قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ »
. آنها كه خواصّ و اهل اختصاص‌اند وعيد خداى تعالى ايشان را همچو وعدهء نعيم است و عذاب او عذب است ، جهت آنك ايشان در بلا مشاهدهء مبلى و در عذاب مشاهدهء معذّب مىكنند . الم و عقوبت بلا و عذاب در جنب راحت و لذّت مشاهده هيچ وزن ندارد .
هامش
( 1 ) - ( - دوست‌ترين ) . ( 2 ) - اصل : بندگان .