يا خود سطر اوّل معرفت كائنات و آفاق است ، و سطر دوم معرفت نفس ، و سطر سيوم معرفت خداى تعالى .
يا خود سه سطر آن است كه حقايق و ملكوت اجسام و نفوس و عقول را بدانى .
بيت
گر وصل منت بايد اى پير مرقّعپوش * هم خرقه بسوزانى هم قبله بگردانى
يعنى صور و ظواهر را كه عيب غيريّت و شرك در وى است براندازى و به حكم اخلاص روى به حقّ صرف آرى .
مسجد و مدرسه و خانقاه
هر سه لفظ اشارت به قيود و تعلّقات و عبادات وجهى است ظاهرا و باطنا ، مثل عرف و عادت و رسم و احكام و اوامر و حزن و قبض و مجاهده و رياضت و خوف و رجا و مقامات معيّنه .
و اگر مرد خلوتى در واقعه ازين سه موضع بيند تعبير او نيز همين است كه در وقت او قبضى و قيدى باشد و در آن روز فتح قلب كمتر شود .
امّا اگر مسجد جمعه بيند جمعيّتى قرين وقت او گردد ، اگر چه اطلاق نباشد .
مناره
عبارت است از شهرت و اسم و رسم و ناموس و خويشتن نمايى ، يا خود را به نوعى و مرتبهاى يا مقامى معروف و مشهور كردن و بر آن ثابت بودن و صورتپرست و خويشتنپرست بودن .
بيت
تا مدرسه و مناره ويران نشود * اين كار قلندرى به سامان نشود !
و مرا [ د ] از قلندرى تجريد است از كونين .
كعبه
صورت و محلّ استواى الهيّت را در هر چيزى كه هست كعبهء آن چيز گويند . چنانك از زمين كعبهء معظّم بيت اللّه و مبدأ ظهور زمين اوست . يعنى كه زمين از تحت او منبسط شد و او به وجود حاضر است و همه كس به او عالماند و كنه او غايب است و كس به آن عارف نيست و