دنيا و ما لا يعنيه نپرسند ، بلك از احوال مشايخ و اصحاب طريقت و اخوان صفا شايد سؤال كردن ، و اللّه الموفّق لمن يشاء .
و بدانك « القادم يزار » . بر ساكنان واجب است كه به زيارت آيندگان روند ، الّا مجاور مكّه كه بر حاجيان واجب است كه به زيارت مجاوران روند ، لعظمة بيت اللّه تعالى .
خاتمه اين رسوم و آداب كه مبيّن و مشروح گشت بر دو قسم است .
يك قسم آن است كه مشروع است و سنن رسول اللّه است صلّى اللّه عليه و سلّم و آن را به احاديث و آثار و روايات آن ذكر كرديم تا مريد سالك و فقير محبّ بداند كه آن جمله سنن مصطفى است و متابعت و اقامت آن واجب و تارك آن مذموم است و ملوم و بر وى مؤاخذه و انكار شايد كردن .
و قسم دوم آن است كه صوفيّه آن را مستحسن داشتهاند و مريدان را به آن مقيّد كرده تا مريد در هر امرى كه باشد بر هيئتى مخصوصه باشد و حركات خود را تفقّد نمايد و بىقصد و عزيمت و ادب تمام از و هيچ حركتى صادر نگردد تا دايما حاضر احوال و متفقّد افعال خود شود .
و لكن اگر فقيرى چيزى ازين آداب غير مسنون و مشروع را به جاى نيارد بايد كه عزيزان برو انكار نكنند مادام كه واجبى يا مندوبى را ترك نكرده باشد . از بهر آنك آداب غير مسنون را صحابه تفقّد نكرده باشند ، و بر ترك آداب غير مسنون جوانان در خانقاه بايد كه مسافر را مؤاخذه نكنند از بهر آنك همچنان كه در اقامت آن آداب درويش را نيّات صالحه است در ترك بعضى از آن آداب غير مسنون در بعضى اوقات هم شايد كه نيّتى صالحه باشد ، و مبناى تصوّف بر صدق نيّت و اسقاط نظر خلق است و جوانان بدان واقف نباشند در غلط افتند .
و شايد نيز كه بعضى از فقرا باشند كه سفر اندك كرده باشند و با آداب دخول رباط مستحضر و چالاك نباشند و دهشت بر ايشان وارد گردد و آداب به خلل افتد . برو شفقت بايد كردن كه آن دهشت قادم را نيز فضيلت بسيار است .
أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة 178
مساهمون: ايرج افشار
ص١٧٨