و گفتهاند اگر مسافر پيش از نماز پيشين برسد خادم او طعام پيش نهد ، و اگر بعد از نماز پيشين رسد طعام او بر سفرهء اصحاب باشد صبر كند تا با جمع خورد .
و مسافر بايد كه دست شيخ را بوسه دهد كه كعب بن مالك رضى اللّه عنه روايت مىكند كه چون به حضرت رسول اللّه آمدم بر دست رسول اللّه بوسه دادم .
و شيخ [ ابو ] عبد اللّه خفيف مىگويد كه چون به خدمت شيخ حسين منصور برسيدم در زندان بود . دست او را بوسيدم . حسين فرمود : « لو كانت اليد يدنا لمنعناك و لكن اليد يد تبوسها اليوم و تقطع غدا . »
و چون به خدمت شيخ رباط بنشيند ناپرسيده سخن نگويد و سلام اين و آن نرساند و ذكر كسى ديگر نكند ، مگر كه آن كس نظير او باشد ، هم به حال و هم به سال .
و درويش در خانقاه البتّه بايد كه صاحب خرقه باشد ، مگر شيخ صاحب همّت كه دست او خود خرقه است .
و چون به خانقاه بيشتر مقام خواهد كرد هرآينه خدمتى بايد اختيار كردن كه خدمت كردن مر اهل عبادت را قايممقام عبادت است .
و طريق ادب آن باشد كه از شيخ خدمتى التماس كند ، و اگر از شيخ حشمت دارد از خادم رباط درخواست كند ، و اگر جملهء خدمتها مستغرق باشد و داند كه اگر خدمتى از كسى ديگر بستانند و با او دهند آن كس خواهد رنجيدن از آن خدمت دور باشد كه سلامت دل آن درويش او را از آن خدمت بهتر باشد و ثواب بيشتر . و اگر خدمتى معطّل و فروگذاشته باشد مسافر پيش خود آن را اختيار كند به غايت خوب و پسنديده افتد . و اگر هيچ خدمتى نباشد و همه خدمتها را ديگران به رغبت و ارادت ميان در بسته باشند طريق او آن باشد كه از رباط اندك بيرون آيد و اندك گويد و اندك خورد و اندك خسبد .
و اكثر اوقات درويش بايد كه در نماز باشد و به ذكر و عبادت مشغول دارد ، و اولاتر آن است كه نماز در شب گزارد يا در مكان خالى تا از ريا دور باشد .
أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: ايرج افشار
ص١٧٣