باز مقام صدق است ، و صدق آن است كه سرّ با علانيه راست باشد .
باز مقام تصبّر است - يعنى خود را به تكلّف و رنج بر صبر داشتن ، و تصبّر آن است كه نفس خود را در مكاره متحمّل دارى و تلخيهاى مجاهده و ناكامى و مذلّت را تجرّع كنى ، و اين آخر مقامات مريدان است .
باز مقام يازدهم مقام صبر است ، و صبر آن است كه ترك شكايت گيرى .
باز مقام رضاست ، و رضا آن باشد كه از بلا لذّت يا بى چنانك از نعمت مىيابى .
باز مقام اخلاص است ، و اخلاص آن باشد كه خلق را از ميان معاملهء خود با حقّ دور كنى .
باز مقام توكّل است ، و توكّل آن است كه طمع خود را از غير خداى زائل گردانى و اعتماد بر خداى كنى .
أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة 52
مساهمون: ايرج افشار
ص٥٢