تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أوراد الأحباب وفصوص الآداب ( فارسى ) — صفحة 50

مساهمون:

ص٥٠
و آنچ شايستهء جميع خلق است بىخلافى ايصال راحت است به ايشان و دفع مضرّت و اذى ازيشان . لكن در كارى كه رضاى خداى با آن قرين باشد اگر بدكننده را به آن بدى جزا كنى در كارى كه مخيّر باشى تو نيز همچو او بدى كرده باشى ، اگر چه در شرع مأذون باشى . از بهر آنك حقّ تعالى جزاى بدى را هم بدى نام فرموده است ، قوله تعالى :
« وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها »
، و اگر از وى درگذارى و عفو كنى در جريدهء آنها درآيى كه خداى مىفرمايد :
« فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ »
. پس هر آنجا كه مخيّر باشى زينهار تا قصاص نكنى تا اجر تو بر خداى شود و هر آنجا كه شرع امر كرده است ترا كه غضب كن يا قتل كن تو نيز حكم شرع را بجاى آر كه غضب للّه را از مكارم اخلاق است با خداى تعالى .