خواستند كه آن را تعبير كنند ، در ورطهء تشبيه و اثنينيت افتادند . آتشپرستان و آفتابپرستان و بتپرستان از اين مغلطه به روح رفتند . فاما اگر توفيق حق تعالى رفيق باشد همچنانكه بتدريج خليل الرحمن را - صلوات الرحمن عليه - در وقت ارائت ملكوت بر اين مراتب گذر داد كه هذا ربى ، هذا ربى ، هذا ربى مىگفت ، چون افول آنها به دو نمود ، توجه به
فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
[ 6 / 14 ] كرده ،
إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ
[ 6 / 79 ] ورد وقت خود ساخت ؛ سالك را نيز گذر دهد .
236 - و مرد مسلم مؤمن وقتى به مقام احسان رسد كه معبود 229 را بىوصمت افول مشاهده كند ، و در مقام مراقبه ، خود را منظور حق داند ، و به حكم
وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ
[ 3 / 15 ] حق را ناظر [ بر خود گيرد ] . و در فصل چهارم بيان آن مراتب كرده آيد ان شاء الله تعالى ، چنان كه بر يقين 230 طلاب بيفزايد .