الفصل الرابع فى بيان وضع هذه الرسالة و وصول السالك الى عالم اليقين الذى اشار الله اليه بالساعة
237 - اى فرزند دلبند در بستان بيان پدر از شجرهء عرفانش آن ثمرهء حقيقت را - كه نوباوهء غيبى است - اقتضاب كن 231 ، و به دست نياز بردار و در دهان جان نه ، تا ذوق آن به حلق لطيفهء انائيتت و اصل گشته ، خلق را از مايدهء پرفايدهء ارشاد تو ذوقى حاصل آيد . ان شاء الله تعالى وحده .
238 - بدان اى فرزند كه تا اثر نور ابدانى در باطن مرد ظاهر نشود قدم در دايرهء اسلام نتواند نهاد ، و در ظاهر استسلامش حاصل نتواند آمد . و تا كيفيت صدور نور ايمان از صفتى كه اسم مؤمنى حق بر آن دال است مشاهده نكند ، اسم مؤمنى بر او اطلاق كردن مجازى باشد ، و تا قيام صفت مؤمنيت را به ذات واجب الوجود از راه تحقيق در نيابد در مقام احسانش راه نباشد ، و تا ذات در تجلى نيايد سر ساعت كشف نشود و نداى
لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
[ 40 / 16 ] محقق نگردد .
239 - اى فرزند ! مسلم از اهل نجات است و مؤمن از اهل درجات ، و محسن ، و اصل به رفيع الدرجات . هركه [ را ] حق تعالى به نور ايمان ديدهء دل منور گردانيد تا آن نور را توانست ديد ، قدم در دايرهء ولايت نهاد . و