از بيابان هوا احرام گير * پس طواف كعبه اسلام گير
هر زمان سوى تو يابد از صفا * در صفاى مروه خوف و رجا
آتش اندر خرمن پندار زن * آنگهى لبيك عاشقوار زن
چون پديد آمد حريم بارگاه * نفس خود قربان كن اندر پيش شاه
همچو مويت اين طريق اى هوشمند * موبهمو از خود جدا بايد فكند
زين به پشت مركب توفيق كن * پس طواف كعبه تحقيق كن
از جهت بگذر كه اينجا كبرياست * خود به هر جائى كه روآرى خداست
كعبه مردان نه از آب و گلست * طالب دل شو كه بيت الله دلست
گر ز معنى بايدت سرمايهاى * بهتر از دانش ندانم مايهاى
آشنا بايد در اين درياى ژرف * ياد گير اين نكته حرفا بعد حرف
در بيان معرفت علم
اى گرامى گوهر عالىنسب * دانشآموز و شناسائى طلب
رهنمايانى كه بينا بودهاند * هم به دانش راه حق پيمودهاند
مردم دانش وراى عالمست * ديو مردم هم ز نسل آدمست