تخطي إلى المحتوى الرئيسي

انتها نامه ( فارسى ) — صفحة 181

مساهمون:

ص١٨١
پر شوى از نور حق چون تن ز جان * هرچه از تو آيد از حق باشد آن 3927 صد بهشت از دوزخى پيدا كنى * نيك و بد هرچه كنى بر جا كنى كارهايت جمله پرحكمت بود * نقمت از لطفت همه نعمت شود هركه بيند نيك كردار ترا * خوش پذيرد همچو گل خار ترا 3930 بىگمان باشد ز مقبولان حق * گردد او واقف ز علم ما سبق عاقبت ملحق شود با اوليا * باشد آنجا او ز سلك اتقيا

[ آنچه مريد را از شيخ و اصل برسد از طاعت نرسد ]

در بيان آنكه هرچه مريد طالب را از شيخ و اصل رسد آن جنس بخشش از طاعت نرسد . زيرا كه از طاعت و ثواب و فرمان‌بردارى نصيب مؤمنان جنت مىشود و اهل جنت در حسرت ديدار حق باشند و همواره او « 1 » را جويند ؛ زيرا ديدار حق در لذت و عظمت صد هزار چندان است . نتيجه طاعت جنت است ، و نتيجه صحبت و عشق مردان ديدار . پس يقين شد كه آنچه طالب را از مردان رسد از طاعت نرسد . ازاين‌رو است كه ايمان پيغمبر - صلى اللّه عليه و سلم « 2 » - بهتر از طاعات راهبان است كه جمله شهوات « 3 » جهت رضاى خدا ترك كرده‌اند و دين عيسى را - عليه السلام - كه حق فرمود مىورزند . چون به مصطفى - صلى اللّه عليه و سلم « 4 » - رو نمىآورند آن طاعت‌ها همه مردود است . پس با وجود ولى راستين غير رضا و خدمت او همه ضلالت است ، زيرا كه آفتاب رحمت حق اول بر ايشان مىتابد و از ايشان بر خلايق . همچنان‌كه وحى خدا اول به پيغامبر - صلى اللّه عليه و سلم « 5 » - مىآمد و از پيغامبر به خلق مىرسيد .

[ در معنى آنكه پادشاهان ظاهر زخم بر تن و مردان خدا زخم بر جان مىزنند ]

و در معنى آنكه پادشاهان ظاهر زخم بر تن مىزنند « 6 » و تن فانى است و نخواهد ماندن . البته مرگ در پيش است . زخم و رنج تن سهل است ؛ اما مردان خدا زخم بر جان و دين و ايمان مىزنند و جان و ايمان [ و دين ] « 7 » باقى است و مخلّد ، از آن حذر بايد كردن . و اللّه اعلم « 8 » .
مغز طاعت صحبت مردان بود * بنده ايشان شه و سلطان بود 3933 آن‌چنان بخشش ز طاعت كى برى * در جنان خود « 9 » چنان نعمت خورى اهل جنت را بود ديدار آز * دايما ديدار خواهند از نياز جمله را ديدار باشد آرزو * هر يكى جويان ز جان ديدار هو 3936 پس ز مردان آن برى كاهل جنان * طالب آنند از جان و جنان
هامش
( 1 ) - مج : آن ( 2 ) - مج : پيغامبر عليه السلام ، ( 3 ) - مج : شهوات نفس را ( 4 ) - مج : پيغامبر عليه السلام ، ( 5 ) - مج : جمله دعايى ندارد ( 6 ) - مج : بر تن زنند ( 7 ) - در نسخه اساس حذف شده ( 8 ) - مج : « و اللّه اعلم » ندارد ( 9 ) - مج : كى بود