شب يلدا : نهايت الوان را گويند كه سواد اعظمست .
عيد : مقام جمع را گويند .
نوروز : مقام تفرقه را گويند .
كافر : صاحب مقام اعمال تفرقه را گويند .
كفر : تاريكى عالم تفرقه را گويند .
ترسا : معانى و حقايق را گويند ، وقتى كه دقيق باشد .
دير : عالم انسانى را گويند .
كليسيا : عالم حيوانى را گويند .
بت : مقصود و مطلوب را گويند .
ناقوس : ياد كرد و ذكر مقام تفرقه را گويند .
چليپا : عالم طبايع را گويند .
توبه : بازگشتن از چيزى را گويند و روى آوردن به چيزى كامل عالى .
ايمان : مقدار دانش را گويند ، به حضرت حق تعالى .
اسلام : اعمال و متابعت را گويند .
ديد : اعتقادى را گويند ، كه از مقام تفرقه سر بر كرده باشد .
زهد : اعراض را گويند ، از زيادتى و فضولى دنيا ، ليكن وقتى كه نفس را در آن شوقى باشد .
عبادت : اجتهاد سالك را گويند .
نماز : مطاوعت را گويند .
روزه و امساك : قطع التفات را گويند .
زكات : ترك و ايثار را گويند و تصفيه را نيز گويند .
كعبه : مقام وصل را گويند .
حج : سلوك الى اللّه را گويند .
كليات ( فارسى ) — صفحة 418
مساهمون: فخر الدين ابراهيم همدانى ( عراقى )
ص٤١٨