1 - 5 - 13
هر دم شب هجران تو ، اى جان و جهان * تاريكترست و مىنگيرد نقصان
يا ديدهء بخت من مگر كور شدست ؟ * يا نيست شب هجر ترا خود پايان ؟
1 - 5 - 13 - 16 4715
هر شب بسر كوى تو آيم به فغان * باشد كه كنى درد دلم را درمان
گر بر در تو بار نيابم ، بارى * از پيش سگان كوى خويشم بمران
5 - 13 - 16
تا چند مرا بدست هجران دادن ؟ * آخر همه عمر عشوه نتوان دادن
رخ بازنماى ، تا روان جان بدهم * در پيش رخ تو مىتوان جان دادن
5 - 13
هان ! راز دل خستهء ما فاش مكن * با يار عزيز خويش پرخاش مكن
4720
آن دل كه بهر دو كون سر درناورد * اكنون كه اسير تست رسواش مكن
6
خورشيد رخا ، ز بنده تحويل مكن * اين وصل مرا بهجر تبديل مكن
خواهى كه جدا شوى ز من بىسببى ؟ * خود دهر جدا كند ، تو تعجيل مكن
1 - 5 - 13
اى نفس خسيس ، رو تباهى مىكن * تا جان خسته است روسياهى مىكن
اكنون چو اميد من فگندى بر خاك * خاكت به سرست ، هر چه خواهى مىكن
6 4725
آخر بدمد صبح اميد از شب من * آخر نه به جايى برسد يا رب من ؟
يا در پايت فگنده بينم سر خويش * يا بر لب تو نهاده بينم لب من
1 - 5 - 13
اى ياد تو آفت سكون دل من * هجر و غم تو ريخته خون دل من
من دانم و دل كه در فراقت چونم * كس را چه خبر ز اندرون دل من ؟